W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 31.03.2025
*BUNTOWANIE SIĘ rzecz. n
Słowniki:
SWil (wyodrębnione pod hasłem BUNTOWANIE), SW notują
SStp, SXVI, Kn, T, L, SJP nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1750
Formy: lp D. buntowania się
Znaczenia:
»występowanie przeciw ustalonemu prawu, porządkowi, władzy; zawiązywanie spisku, sprzysiężenia, związku wojskowego«: [...] In casu buntowania śię mieszczan trzeba kazać ogien podłożyć pod rożne budynki na czterech rogach miasta y we srzodku stoiące, nie szanuiąc nikogo KhevBrodArsMil 97. Virius Vibius, ktory pierwszym do buntowania się dowodźcą był Kapuanom, domyślaiąc się łatwo co iego czeka, dla uniknienia kary sam si[.] otruł przy końcu wspaniałey biesiady, na ktorą wielu buntu tego towarzyszow, ktorzy za iego przykładem idąc, także się otruli, było między niemi na 27 Senatorow. MacquerAlberDzieje 432. Każdy rozprawia, do woli w cudzey Sprawie nieczuły. Atoli siła potrzeba ulegać i przyswaiać sobie Ludzi, znayduiąc tak wielu przeciwnych, porywczych, do buntowania się, i burzenia. FenPodosRoz 102. [...] Kortez nie daiąc czasu do szemrania i buntowania się żołnierzom w prożnowaniu, poszedł gromić Taupakow [...]. RobJezHist 92.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz bunt, buntowanie.
Autor: WM