Słownik XVII wieku

Słowniki:
L (XVII), SWil, SW notują
SStp, SXVI, Kn, T III, SJP nie notują

Formy: lp M. m darmochlubny; B. m nżyw darmochlubny; lm D. darmochlubnych; Ms. darmochlubnych

Znaczenia:

»lubiący się chwalić, chełpliwy, zarozumiały«: O tym ich Consilia áby złupić skogo/ Prawdę tanie á kupno swe szácuiąc drogo. Byłá Lex Calphurnia, Lex Iulia zá nią De ambitu, te práwá táką chćiwość gánią. W tych ludźiách dármochlubnych co Vrząd kupuią/ Dźiorą wlazszy ná godność dobro spolne psuią. WitkWol F2v. Bezemnie dármochlubny prozno Rod wynośisz/ Prádźiády/ y z Dźiádámi/ gdy kárki swe nośisz W niezwyczáyney Niewoli/ ieństwo zgubą chodźi/ Twych oyczystych Tytułow/ wstyd á háńbę rodźi. WitkWol A4v. [...] Záczym z Pychy zły lud on száleie/ Szuka płocho w WOLNOSCI omylney nádźieie. Stworzenie Stworzyćielá Cyn[!] rąk własny iego/ Chce przeniesć dármochlubny niezna Bogá swego. Nádęta mysl Pámiątkę wieczną obiecuie: Onemu to ludowi co wieżę buduie. WitkWol B4. [...] Zdáło mi sie kielká lekárstw tu/ dla tych nieukow dármochlubnych przypomnieć/ żeby mieli czym sie skuteczniey pochlubić [...]. SyrZiel 248.