»rozstrzygać, orzekać, uznawać kogoś za kogoś, wyrokować«: Rekcja: na kogo co, za kogo // o czym
Ná tym Seymie Inducyomár Cyngetoryxá źięćiá swego/ drugiey fákcyey hersztá (o ktorym mowilismy wyższey/ iáko Cezárowi sie powierzywszy/ od niego nie odiáchał) áby zá nieprzyiaćielá Oyczyzny decernowano/ vśiłował/ kędy máiętnośći iego ná Rzeczpospolitą zábráć roskazał. CezWargFranc 125.
By też Sálomon mądry/ y ten zmartwych powstał/ A można rzecż to byłá żeby go kto spytał. Zdami się żeby to rzekł że ták decernuię/ SIGMVNTOVVI TRZECIEMV ia pierwsze náyduię. Mieysce. HofmańPor Aiji.
[...] To vważywszy Bráćie miły doznasz że kto w kośćiele Rzymskim nie iest: Nie iest członkiem Ciáłá Páná Chrystusowego: A zátym nie słucháiąc tego kośćiołá/ ale cudzołożniczego/ nie tylko o Naświętszym Sakrámenćie/ ále y o namnieyszym punktćie wiáry nic decernowáć nie może stawszy się zá nieposłuszeństwo swoie kośćiołowi (podług zdánia Páná Chrystusowego) iáko ieden z Pogánow y Iáwnogrzesznikow. ZaremWywód D4.
A my tákie winy/ iákie są w tey Constitutiey opisane/ zá słusznym dowodem ná Vrząd/ y ná tego/ ktoryby śmiał tę Constitutią łamáć/ y decernowáć roskażemy. GostSpos IV, 49.