W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 19.11.2026
DEFALKA rzecz. ż
Słowniki:
T III, L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP notują
SStp, SXVI, Kn nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy: lp M. defalka; B. defalkę
Etymologia: <śr. łac. defalcare>
Znaczenia:
»potrącenie, obniżenie jakichś kosztów, opłat«: Io MSC Pan Bełski prosił mię na zgodę z Io MSCią Panem Czernem Starostą Parnaskiem o defalkę kozubowską. PasPam 249. Defalka Defalkata wytrącenie. Abzug rabais, defalquement. § bez defalkat czopowe ma bydź wnieśione; z kapitalney sumy potrąćił i uczynił defalkę. T III 214.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz defalkacja, defalkata.
Autor: SPas