Słownik XVII wieku

Słowniki:
L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
SStp, SXVI, Kn, T III nie notują

Formy: lp M. delegacja; D. delegacji; delegacjej; C. delegacji; B. delegacją; Ms. delegacji; ~ lm B. delegacje

Znaczenia:

hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicjići tedy z Biskupem/ iáko własni komisarze Oycá świętego delegácyą swoię do exekucyey przywodząc/ Naprzod Regułę świętego Benedyktá przed się wźiąwszy przeyrzeli/ onę według powinnośći stanu Pánieńskiego po Polsku sporządźili PakSprawa A4v. Może iednak Krol Jego Mość do chorych posłać secretarzá swego/ álbo pisárzá lub metrikántá przyśięgłego/ ktory znowu wracáiąc się do ksiąg zezna/ iż względem delegácyey swoiey od Krolá Jego Mośći był v tego á v tego/ ktory zeznał etc. y ták zeznánie onego chorego/ z odnieśienia tegosz delegatá do kśiąg wpiszą. CzaradzPob Mv. Już tu coś we mnie sercá wstąpiło, gdy o tákiey delegacyi słyszę, ná ktorą się Duch Przenayświętszy obiera, ktory będąc Bogiem miłośći: Deus chaeritas est, y rządźić y sądźić świátá ináczy niemoze, tylko według istotney dobroći y miłośći swoiey natury: Cujus natura bonitas est. RobWAPróba K2v . Jmć pan marszałek, mając wzgląd na wolny głos, pytał się, jeżeliby się zgodziła izba na delegacją do jmci pana upickiego, na co in pluralitate zgadzała się izba, lecz niektórzy posłowie in vociferatione dawali niejakie zdania ad hanc delegationem, których dla wzruszenia izby wyrozumieć nikt nie mógł. DiarSejmKon 201. Zabór ten, poprzedza delegacye. KurierPet 282<284> . Delegacya, iakiemi postępowała krokami, okażmy dla większego wyiaśnienia intryg Moskiewskich, i okazania naszey krzywdy: Były różne podawane od niey punkta, na które Moskwicin dumnie, i hardzie, despoty odpowiadał tonem: KurierPet 282<284> . Tego wcale nie pozwalamy, ażeby którakolwiek materya, mogła bydź bez nas proponowana, a dopiéroż decydowana: Nadto ieszcze dumny i chytry Stackelberg wyłączaiąc osoby, Rossyi nie sprzyiaiące, taki do Prezesa delegacyi napisał bilet. KurierPet 291<293> . Zastanowmy się ieszcze tylko, iż akt 12. Marca 1775. roku, który ustanowił Radę Nieustaiącą, i wszystkie nowe Prawa, był tylko podpisany przez Ministra Moskiewskiego; drugie zaś dwie Potencye, nigdy go nie potwierdziły, Jch zaś zezwolenie, i podpis, były warunkiem istotnym, który Rzplta przepisała delegacyi, maiącey zlecenie traktowania z niemi; ale Moskwa nie miała żadnego względu na tę nieważność fundamentalną. KurierPet 296<298> .