Słownik XVII wieku

Znaczenia:

hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicjiGospodarz sam Xiaze Antoni człek grzeczny rozsadny, lat ma szesdziesiat y piec. Dobre nomen złasky Bozey zostawiłem u niego y depredykował mię multis verbis. OpalKListy 320. Człowiek iest to nie porownáne Creácyi Boskiey Dźieło/ y żywy wszelákiey doskonáłośći wizerunk. Swięty Grzegorz Nysseński tak go depredykuie: Est pulchrum Dei Opus, factumÞ; ad ea quae sunt pulcherrima et optima. PawłowCnot A3. Nie mogł się nikt znaleść ná ziemi, ktoryby za przewinienie człowieká, mogł zádosyć uczynic Spráwiedliwości Boskiey, więc táką BOG Ociec Przedwieczny czyni decyzyą, iakoby mowiąc: áby wszystek świat niewymowną Moię przeciwko człowiekowi w nápráwie Zbawienia Iego wiedźiał miłość, áby ią przez wszystkę depredykował wieczność, tudźiesz áby spráwiedliwość Moia w swoich pretensyach ukontentowána zostawałá, niechayże Moy Syn kochany idźie ná okup ludźi. SerZapł G4. Nie mniejszej rzecz trudności, według mego zdania, Jest bowiem Lechowego pierwsze panowania Początki odkryć piórem i depredykować Wolność wierszem, jak jemu było ufundować. SkorKotLechBar II 506. [...] podłym abrysować stylem, albo liczyć te heroum lumina, w których każdego jako Julii sideris nieśmiertelną adorować trzeba apotheosim, liczyć, mówię, quot in ordine gentes vicerint, ad summi quoties fastigia iuris venerint, a tym barzej, abym się ważył sacrum pantheon horum, qui mirantur ab altis se factis crevisse tuis, rudi depredykować eloquio. MatDiar 140. WJMPan surogator ziemski orszański, WMPan prześwietnej palestry primipilus dzielnym do zatłumienia istotnej prawdy i samej sprawiedliwości świętej krasomówstwem swoim depredykuje wielką godność [...]. MatDiar 582.

*DEPREDYKOWANY
im. przym. bier.

Formy: lp M. ż depredykowana

Znaczenia:

hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicjiY co przedtym depredikowáná Rzecz pospolita iáko antemurale cáłego Chrześćiáństwa et unicus Phaenix avitae libertatis, to się teraz stáłá widokiem abominabilis desolationis, wiekámi nie nágrodzoney, et opprobrium vicinis nostris. KonfGen A2.

[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]