W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 09.10.2026
DERYWACJA rzecz. ż
Słowniki:
SXVI, SWil, SW, SJP notują
SStp, Kn, T III, L nie notują
Formy: lp M. derywacja; B. derywacją; Ms. derywacji
Znaczenia:
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicjiDerywácya twoiá że bezżenny po Lácinie Caelebs się zowie/ iákby Caelestis Niebieski! dáleka bárdzo. GorzWol 55. Wándálow w Roku 550, iáko o tym Sabellicus, tudźież Bernhardus Vapovius pisze, wtárgnął y odebrał, ći ktorzy zá Leszkiem álbo po Słowiáńsku LEKIEM do Kráiu Wándálow nástąpili, Imię Sármáckie w denominácyą Wodzá swoiego PoLek, to iest potomstwo Lekowe; odmienili, ztąd ná potym to słowo Polek, POLAK álbo POLACY poszło. Inni deriwácyą tego Imienia od Polá biorą y zdánie ich iákożkolwiek ugruntowáne bydź może, iednák pierwsze vero similius bydź się zdáie iż się po Xiążęćiu y Wodzu swoim titułowáli iáko y Czechowie Imię Wodzá swego otrzymáli. KurierPol 3. AMeryka inaczey intytulowana nowy świat znaleziona więcey niż od lat dwoch set kilkanaście, za staraniem y industryą Krzysztofa Columbus dał tey ziemi intytulacyą Ameryka; że Americus Vesputius w Roku 1497 peregrynuiąc bardziey morzem daleko znalazł mieysca, y one dobrze zpenetrował, nad pomienionego Columbusa, y od Imienia iego, taż ziemia ma swoię derywacyą od Ameryka, iest większa od Europy y Afryki. RelChron 120. Dźień według Łaćinnikow y Nomenklatorow wieloraką ma w sobie derywacyą, iako to z greckiego, á dyo co śię tłumaczy duo, eò, quod contineat duo tempora diem et noctem. BychUtar G2v. Wszelki chociaż trochę się tylko na łacińskim znaiący iezyku, iuż pierwsźym spoyrzeniem tyle będzie wiedział, że to słowko swoy początek z łacińskiego bierze ięzyka. Znaczy także, ażeby się przy obszerney derywacyi tego słowka z łacińskiego nie bawił, znaczy mowię, to słowko: Partyota: takiego człowieka, ktory nie tylko Oyczyznie swoiey Kochaney wszego życzy dobra: ale ktory też, tyle, ile iego możność, czyni dobrego. PatrPol 10. Fat, iest to słowo Francuzkie, które derywacyą swoią bierze od fatuité; fat iest to człowiek pełen próżności y miłości własney, który siebie wysoko szacuie, w słowach y w minach wydaie się z tym ustawnie; rozumie że mu się żadna kobieta nie wybiega, przegwizdywać lubi; Fatowie są iedni trzpiotowaci, drudzy poważni. CzartAKKawa 51.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autor: WM