Słownik XVII wieku

Warianty fonetyczne: EGZAMIN, EGZAMEN, EKZAMEN, EKSAMIN

Słowniki:
T (ekzamen) notują
SStp, SXVI, Kn, L, SWil, SW, SJP nie notują

Formy: lp M. egzamin // egzamen; D. egzaminu; B. uż. nżyw. egzamen; N. egzaminem; Ms. egzaminie; ~ lm D. egzaminów; N. egzaminami; Ms. egzaminach

Znaczenia:

hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji Nie bárzo dawno Beelzebub Kśiążę Dyjabelskie z Aniołami swymi złymi postánowił ekzámen/ á pilną inkwizycyją czyniąc pytał y dowiádował śię od nich/ jáko káżdy miedzy nimi Urząd swoy odpráwował. GdacPij 53. Kto śię w tych eksáminách i probách dobrze popsuie/ zostáie Biskupem/ zwykli więc w szkołách mawiać/ to iest/ dostaie korony i zapłáty żywotá. ArnKośnMąd 115 nlb. Zasiadłem tedy na ten egzamen, w którym z obydwóch stron patronowie stawali, a ja dzień i noc siedząc, konotując ich kontrowersje i dekret uważając, po dwuniedzielnej pracy dałem obodwom stronom in scriptis moje refleksje i znalazłem dekret cale sprawiedliwy oprócz kilku tysięcy złotych, które cum aliquo gravamine przysądził dekret, aby Żydom mińskim zapłacił starosta. MatDiar 452. Bawił się na tym egzaminie po kilka godzin. MatDiar 457. Zaczął się tandem egzamen dekretu komisji wohyńskiej. Kanclerz koronny zjeżdżał prawie co dzień do Kossowskiego, podskarbiego nadwornego koronnego, prezesa kamery ekonomicznej królewskiej. MatDiar 457. Ekzamen T III 325.