W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 18.03.2026
Warianty fonetyczne:
FOJARKA, FUJARKA
Słowniki:
L (pod Fujara XVIII),
SWil (
fujarka; pod Fujara),
SW (
fujarka),
SJP (
fujarka) notują
SStp,
SXVI,
Kn,
T nie notują
Znaczenia: »dęty, drewniany instrument muzyczny w postaci rurki z otworami, piszczałka«: Máliny ziádłá/ foiárki słucháłá/ Fortele wszytkie moie vbieżáłá. TwarSDaf 13.
IVż iey ná wybor/ ze dniem rowno szukam/ Po ćięmney kniei Málin y cereśni/ Iuż gram w foiárkę [...]. TwarSDaf 13.
[...] Pásterz po ćiemnych knieiách obłąkány/ Wyźrzał iuż w pole y zginiony ożył/ Iuż gra w foiárkę y flet swoy trzćiniány [...]. TwarSDaf 18.
WCzorá dźień ledwie nástał świátu biały/ Iáko tu z Fauny zabáwy mam swoie/ Strużę foiárki y gotuię strzáły/ Ná zwykłe z smoki y zwierzęty boie [...]. TwarSDaf 34.
[...] blizko przed naszą gospodą zastaliśmy ludzi prostych weselących się, którego zwyczaju przy każdem święcie i niedzieli zażywają przy bębenku a fujarce jako u nas w Mazoszu się najduje. GawarDzien 94.
1 fuiarka s kosci szłoniowy w drewnianym puszdęrku.
SzumInw 57.
Grali na fujarce wdzięcznie przebierając Licyskus I Korydon, zaś Dameta wesoło opowiadał. RódLudzOkoń 32.
104 + Lanszawcików na blasze, ćwieciowych, 4, w ramkach czarnych, z liliami francuskiemi, po rogach filigranowemi, z ekspressją, 1 białogłowy na osiołku z człekiem stojącym etc.; drugi pasterza grającego na fujarce, z pastyrką przy kozach; trzeci portu; czwarty jadącego na koniu, owieczek, bydełek i konia naładowanego.
InwObrazŻółkGęb 176.
CHALUMEAU [...] Calamus [...] Avena [...] TRZCINA się też mowi o fuiarce wieyskiey z iednego álbo kilku zdziebeł złożoney. Vous chantez une chanson champestre sur vostre chalumeau. Silvestrem tenui musam meditaris avenâ. Wygrywasz piosnkę wieyską ná fuiarce swoiey. DanKolaDyk I, 277.
MUSETTE [...] Uter symphoniacns[!] [...] FUIARKA Fuiara piszczałka czyli multanki [..] Joueur de musette [...] *Ten co na piszczałce pastuszey fuiarze grywa Fuiarzysta. DanKolaDyk II, 288.
Tu trzody łąki napełniały i rolnicy wydane z łona źiemie dźwigali urodzaie, tam okoliczne odgłosy dźwięk fletow i fuiarek pasterskich powtarzały. FenTrocTel 19-20.
Jeśli kłamię; bodaybym wiersz pisał na ledzie, Albo z dudą prowadził mrukliwe niedźwiedzie: A nie w fuiarkę nucąc pod bukowym szczytem, Sykulskie kozy z wdzięcznym pasał Teokrytem. NaruszASiel 47.
Pewnie kto nabędzie fuiarek Marsyasza, lub Olimpa, zaraz grać na nich, nie uczywszy się wprzód, potrafi? WłodekNauki 222-223.
Są Fuiarki i Fagoty, Klarynety i waltornie. OgińMKKon 42.
Bo musicie być zawse gotowymi, zeby co godzina kto na was nie napadł. - Niechcę, niechcę, są i u nas Cembały, Skrzypce, Fuiarki, a od bębna my uciekamy, bo iak zagra, to my płacemy, a nie weselemy się. OgińMKKon 42.
Grzel, człowiek z pospolstwa, mniey pracą i robotą, więcey kuflem i fuiarką, w Rynku Warszawskim, pod te czasu głośny. MinZbiór 66 przypis.
Wey! wey! co ia tu słyszę! iuż to nie fuiarki ani dudy, ale iakieś inne piszczałki; brząkadła! DomosMęd 15.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]