W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 05.02.2026
FORTUNATKA rzecz. ż
Słowniki:
T, L (bez cyt.), SWil, SW notują
SStp, SXVI, Kn, SJP nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1764
Formy: lp M. fortunatka; C. Fortunatce
Znaczenia:
1. »kobieta bogata, posiadaczka fortuny«: Fortunatka. reiche Weibs-Person. femme fort riche. T III 347.
2.indyw., mit. rzym. »bogini płodności i urodzaju oraz losu i szczęścia, Fortuna«: [...] Fortuna sama, pod DENHOFFOWSKIEY znákiem Głowy chćiwemi goscić dobiia się śiłami, á co iest większa y sama Cnota, znią na wyśćigi poprzedzaiącemi záwoduie krokámi, ták, ze w przod do Senatorskich zawsze Iásnie Wielmoznych W. M. W. M. PANOW progow, dostąpić Fortunatce Bogini nie dospusci poki ubieżawszy sáma się wnich nierozgośći. LubSŁapAdw 4 nlb.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz fortunat.
Autor: WM