»sprzyjać, szczęścić komuś lub czemuś«: Rekcja: co; do kogo; w czym
W czym Pan Bóg staranie ichm. usielne tak fortunić raczył, że na odprawę pomienionego żołnierza inflanckiego podług uchwały sejmowej zgodnie pozwolili [...]. AktaPozn I/1 386.
[...] daleko więcy nam już in ipso periculorum metu radzić o całości ojczyzny i bezpieczeństwie potrzeba. Pana Boga ja prosić nie przestanę, aby fortunieł rady wm. AktaPozn I/1 483.
[...] wierzyli/ iákby nád wszelákim rodzáiem bestiy miáłá być iedná gwiazdá/ ktorą oni chwalili; iesliż bestia byłá domowa/ żeby ie záchowáłá y fortuniłá; iesliż sroga ábo iádowita/ żeby ich od niey strzegłá y broniłá. BotŁęczRel V 3.
Wszytko to dla tego czynią/ áby im Bog w ich Hándlách fortunił [...]. AnzObjWaś 61.
Niechay ćię Bog fortuni do Syná choć w roku/ Co rzeczem? záwitayże miłośći Proroku. KochProżnLir 209.
Tu Arsidas: Bog ktory krągiem świáta włada Y rátuie: kto w niem swe nádźieie pokłada, Niechay y nam fortuni dźisieysze krádźieży [...]. BarPotArg1697 52.
[...] Pytay dla czego tych lez toczy strugi, W czym go tak złosny wyrok nie fortuni, Ze się w popiele wala chodzi w guni. ChrośAm D3.