Słownik XVII wieku

Słowniki:
Kn, T, L (XVII-XVIII), SWil (oszukiwać, szalbierzyć), SW (jw; żartować,dowcipkować), SJP (jw) notują
SStp, SXVI nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1621-1643

Formy: bezok. frantować; ~ cz. ter. lp 1. os. frantuję

Znaczenia:

1. »postępować w sposób chytry, przebiegły, nieuczciwy, oszukiwać «: Frantować, ruser. KulUszDyk 28. Cum vulpe vulpisandum, cum crete cretisandum. Z Frantem frantować [...]. ChmielAteny1755 I 65. *Frantuię. 1) listig seyn [...] 1) étre rusé; ruser [...]. T III 350.

2. »żartować, dowcipkować«: Frántuię/ vide Żártuię. Kn 179. Frántuię/ v. żártuię. SzyrDict 63. *Frantuię [...] 2) spassen [...] 2) badiner, tailler, plaisanter. T III 350. Vkazawszy ten Przyley[!]/ á zwłascżá przy dworze/ Iuż bezpiecżnie figlowáć y frántowáć może. Ale iednák w tym pilną trzebá mieć przestroge/ Błáznuy iák chcesz/ iá tobie rádzę iáko mogę. Náprzod pátrz na osoby i w cżyiemeś domu/ Byś mogł wszytkim dogodźić/ á wiedz iáko komu. DzwonStatColumb A2v.

# Użycia metajęzykowe: # Vocabula Polonica obsoleta, barbara, et inusitata [...] Frántowny Frántuię [...]. WojnaInst 148-149