Słownik XVII wieku

Słowniki:
SXVI, SWil (w in. zn.), SW (w in. zn.) notują
SStp, Kn, T, L, SJP nie notują

Formy: lp D. fulminacji; ~ lm B. fulminacje

Etymologia: <łac. fulminatio>

Znaczenia:

»besztanie, łajanie, urąganie«: Z Grudzińskim była rozprawa, to rozumiał żem ja malowany, począł fulminacye stroić. ChodKor 64. Miałem pisanie od pana Pukla pełne fulminacyi, że nie chcę o tem wiedzieć [...]. ChodKor 93. Wtém mi rzecze książę (bo jedno sam z kilku nas u stołu siedział, - królewic jmć już się był uspokoił) na one moje słowa i fulminacye przeciwko gospodarzowi i wszystkiemu tamtemu krajowi: „Kiedyby téż tu był kto w téj izbie coby po polsku rozumiał, cobyś wmć na to rzekł?” PacOb 29.