Słownik XVII wieku

Warianty fonetyczne: FUNTCOL, *FUNCOL, *FUNTCZAŁ

Słowniki:
SXVI (funtczol, funtwcal), T (funtcol), L (funtcoll, funtczoł, funtczul, funtomczell; XVI-XVII), SW (fundcuł, funtcol, funtcoł, funtomcel) notują
SStp, Kn, SWil, SJP nie notują

Formy: lp M. funtcol; D. funcolu; B. uż. nżyw. funtczał

Etymologia: <niem. Pfundzoll>

Znaczenia:

»opłata od okrętów, zawijających do portów z ładunkiem towarów, cło portowe«: [...] Dwu freibiterów stracono, I głowy ich wywieszono Z murów gdańskich, a ci byli tej śmierci nie zasłużyli. Więc że je tak marnie ścięto, Funtczał tym panom odjęto Do skarbu wuja twojego, Tak się mścił żołnierza swego. GrochWiersze 91. Osobliwszą swoią pracą, á praw y przywileiow Pruskich wiadomością, ułacnił [Jan Kostka] trudności funcolu, cła tak nazwanego [...]. NiesKor II 652. Funtcol. Pfund-Zoll/ Zoll vor Anländung der Schiffe. le pallage; un droit que paient les vaisseaux qui abordent. T III 354.