Słownik XVII wieku

Słowniki:
SXVI (julijus, julijusz), SWil (juljus), SW (juljus, julji [!]) notują
SStp, Kn, T, L, SJP nie notują

Formy: lp D. jula; C. Julowi

Etymologia: <łac. iulius, -ii>

Znaczenia:

1. nazwa osobowa »członek rzymskiego rodu Juliuszów«: Iuż też byłá wsze Bogi zbodłá/ y Iunonę AEneászowá cnota gniew ćisnąć ná stronę: Gdy po zágrontowánym krolestwie Iulowi/ Godźiło się do Niebá Wenery Synowi/ Y Bogi wszytkie sobie Wenus połápáłá/ Y z oycem zá szyię go iąwszy rokowáłá: [...]. OvŻebrMet 365<355>.

2. »siódmy miesiąc roku, lipiec«

▲ Ustabilizowane połączenia wyrazowe: ▲ miesiąc jul: Tráctatu wtorego Anielskie śpiewánie. Cudá y Paraeneses. II. W Prędkim czáśie/ to iest Roku Bożego/ 1633. Mieśiącá Iulá/ dniá wtorego/ w dźień Wtorkowy/ godźiny trzynastey wypełniło się to/ co Duchem Swiętym przepowiedźiał był świętobliwie zmárły Przeoświęcony Ociec IOB BORECKI METROPOLITA [...]. KalCuda 197. Gdy iednák Máchomećie powiádasz/ iż w pieklie śie żyd znayduie/ prawdę to mowisz/ bo ktorzy ludzie bez wiary prawdziwey/ bez vczynkow pobożnych/ bez pokuty pomárli w grzechách śmiertelnych nie wyspowiadáwszyśie ich y nie żałuiąc zánich/ tákich ludźiey duszę z ćiáła wyszedszy do piekła idą/ ták naucza Tryfologion Mieśiąca Iula 24. dnia na wielkiey wieczerni na hosodi wozwach stychira Ton osmy wychwaláiąć świętych Menczenikow Xiążąt ruskich Borysa y Hleba/ y ganiąc bratoboyce ich Swiatopołka/ y mowiąc: ci koronę przyięli/ á on bez pamiątki zginął/ ále tych wychwaláią/ á on w gehennie śie męczy/ ták naucza ten że Trifołogion Mieśiąca Iula 16. GalAlk 77.