.
.
.
.
.
.
.
.
.
▲
Ustabilizowane połączenia wyrazowe:
▲
bibl. laska Aaronowa (
sz. zm.) »laska rodu Lewi, która cudownie zakwitła na znak, że Aaron ma zostać arcykapłanem«:
A zá drugą zasłoną był przybytek/ ktory zwano Swiątnicą naświętszą: Májąc złotą kádzilnicę/ y skrzynię przymierza zewsząd złotem powleczoną w ktorey było wiádro złote/ májące w sobie Mánnę y laskę Aáronowę, ktora byłá zákwitnęłá/ y Tablice Przymierza. BG Hbr 9, 3-4.
To gdy Mojżesz mowił do Synow Izráelskich/ oddáły mu wszystkie Książętá ich laski swoje/ káżde Książę laskę z domu Ojcá swego/ dwánaście lask/ á laská Aáronowá/ byłá miedzy laskámi ich. [...] A gdy názájutrz przyszedł Mojżesz do Namiotu świádectwá/ oto się zázieleniáłá laská Aáronowá/ z domu Lewiego/ y wypuściłá listki/ y wydáłá kwiát/ y zrodziłá dojrzáłe migdały. BG Lb 17, 6, 8.
Oneć to wdzięczne drzewo, co z swego korzenia Tak wiele w domu bożym puściło szczepienia I choć już samo uschło, jednak jako owa Kwitnie w potomkach swoich laska Aronowa. MorszZWierszeWir I 475.
Aaronowá laska zákwitła/ Pięknym owocem sámá wynikłá. ŻabSymf E2b.
▲
bibl. laska Mojżeszowa (
sz. zm.) »kij Mojżesza, poprzez który dokonywały się cuda, takie jak sprowadzenie plag na Egipt czy rozdzielenie Morza Czerwonego«:
A przez co sławná Moyżeszowa laská? pierwszy to iey był cud, nie że ládá muchy, drobnieysze cyniphes, szárańczą, y żáby, ále że wielkie Magorum czy magnoru[m], dworu Fáráona laski pozarła. LegucSpraw Ev.
Tu głowne są Relikwie: Laska cudotworna Moyżeszowa, Rozga Aaronowá: [...]. ChmielAteny II 110.
▲
mit. laska wężokrętna:
A Z támtádże zárázem rownymi się piory Wzbił/ A wężokrętney laski nośićiel/ do gory: Y latáiąc/ z wyská pátrzyał ná dźiedźiny B Munichiyskie/ C y wdźięczne Minerwie kráiny/ Y ná drzewá D pięknego Lyceu. OvOtwWPrzem 92.
Aby u ná vdátnych nogách znáczne beły Boćiki/ y pozorny blask sobą czynieły. A Wężokrętney laski nośićiel. Merkuryus, ktory nośił laskę, ktorą zwano Caduceum, dwiemá wężámi okręconą. OvOtwWPrzem 93.
▲
mit. laska Merkurego »kaduceusz, laska złożona z trzonu, dwóch splecionych węży i skrzydeł u szczytu, należąca do Merkurego, czyli posłańca i negocjatora bogów w mitologii rzymskiej, będącego odpowiednikiem Hermesa w mitologii greckiej; symbolizowała pokój, bezpieczeństwo i dyplomację«:
Laska. [...] laska Merkurego. Mercurius-Stab. le caducée; baguette de Mercure entortillée de deux serpens. T III 715-716.
▲
mit. laska z lasu helikońskiego »atrybut poety i symbol natchnienia poetyckiego«:
Ale y tym ia naydę swego cżásu/ z Helikonskiego złotą laskę lásu: Ktora ich więcyi niż Regiment wsłáwi: Iesli z nich kozdy szczerośćią się spráwi. ChełHWieść D2v.