Słownik XVII wieku

Znaczenia:

1. »bardzo, niezmiernie, tak, że brakuje słów, aby to wyrazić «: NIewymownie mi lito przypadku tákiego/ A iż Krol Menelaus rátunku moiego Ząda/ po máłym czáśie będźież mieć me zdánie. PaxUlis D2v. Miał zá żonę Káthárzynę corkę Zigmuntá Krolá Polskiego/ Pánią niewymownie dobrą/ świętą/ y státeczną. BotŁęczRel IV 69. W narowách swoich/ błądząc niewymownie; Raz w sobie gniew swoy dusi/ záledwie trzymány/ Drugiraz się nim wzrusza znowu ná przemiány. OvOtwWPrzem 322??. Adonis Syn Krola Cinira y Mirry Krolowey Cypryiskiey, tego dla gładkości twarzy niewymownie kochała y lubiła Venus, miłosci Bogini. PotPrzyp . Więc chodząc, postępuiąc, stąpáiąc, krok krokiem miiáiąc, sám y tám surowie wzrokiem rzucáiąc, sápiąc, krząkáiąc, pluiąc, wąsow poprawuiąc, przechadzki kończąc, postrzegę, áliśći śmierć rozgniewána, dobywszy z kołczánu strzáły, w puł vgodźi mi postrzałem sercá, gdźie miásto zádánia mi, rozstánia się dusze z Ciáłem ostátniego, ona strzáłą Cupidinową spráwiłá to, żem się serdecznie, cudownie, niewymownie, zartko, chćiwie, niepoięćie, niesłychánie, szelonie, zákocháć muśiał w Krolowey Amázonskiey, ktora z páłácu swego oknem, ná przechádzáiącą się Osobę moię Boháterską poglądałá. AndPiekBoh 47.

2. »w milczeniu«: A choć to piękna była, Trystan serca swego Nie mógł do niej przyłożyć dla sczarowanego Napoju, który przedtem Izota mu dała, Izota, niewymownie co się w niem kochała. ArKochOrlCz III 23.