Słownik XVII wieku

Słowniki:
Kn, T III, L, SWil, SW, SJP (w innym znaczeniu) notują
SStp, SXVI nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1610-1625

Formy: lp M. m niezabawny; lm M. nmos niezabawne

Znaczenia:

»bezczynny, próżniaczy, swobodny, wolny, mający czas, niezajęty«: Nuż myśli ich niezabawne, serca trosk próżne, mogą Panu Bogu dobrze służyć. SaadiOtwSGul 218. Ci mogą być w modlitwach swoich lepszy, bo myśli nierozerwane mają, ręce ich pracami rożnemi niezabawne. SaadiOtwSGul 218. Łácny/ niézabáwny. v. Łácno mi. Kn 343. Nié zábáwny iéstem/ vide Łácno mi. Kn 542. Niézábáwny/ wolny/ łácny/ prozny. Vacuus. [...] vacuus curis, negotijs; vacuus à rebus. [...] Vacans animus, [...]. Vacuum tempus, [...] Dum sit vacuissima quaeras, [...]. Remississimus ad otium & ad omnem comitatem animus, [...]. Kn 542. Ułácniony/ v. Niézábáwny Kn 1183. Niezabawny/ Vacuus curis, occupatione, otior. SzyrDict 223. Niezabawny, Missig, BierSłowa 97. Niezabawny. müssig, der nichts zu thun hat. desoeuvré, débarassé, libre, oisif; qui a le tems: qui n'a rien à faire. T III 1054.