W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 26.03.2026
OFUKAĆ czas. dk
Słowniki:
T, L (bez cyt.), SW, SJP notują
SStp, SXVI, Kn, SWil nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1764
Formy: bezok. ofukać
Znaczenia:
»zbesztać, złajać «:
Rekcja: kogo
Ofukać kogo, F. ofuknę. ofukać się na kogo. anschnarchen/ anfahren. haroder, rudoier, rabrouer, invectiver contre qu; parler rudement à qu. § ofuknął za to żonę. T III 1200.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz fukać, *fuknąć, ofukać się, ofuknąć, ofuknąć się, sfukać, *sfuknąć.
Autor: WM