W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 04.03.2026
OFUKAĆ SIĘ czas. dk
Słowniki:
T (pod Ofukać), SW (pod Ofukanie się) notują
SStp, SXVI, Kn, L, SWil, SJP nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1764
Formy: bezok. ofukać się
Znaczenia:
»odpowiedzieć komuś z gniewem, obruszyć się, oburzyć się«: Ofukać kogo, F. ofuknę. ofukać się na kogo. anschnarchen/ anfahren. haroder, rudoier, rabrouer, invectiver contre qu; parler rudement à qu. § ofuknął za to żonę. T III 1200.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz fukać, *fuknąć, ofukać, ofuknąć, ofuknąć się, sfukać, *sfuknąć.
Autor: WM