Słownik XVII wieku

Słowniki:
nie notują

Formy: bezok. potykać się; ~ cz. ter. lp 3. os. potyka się; ~ cz. prze. lp ż 3. os. potykała się; n 3. os. potykało się; lm mos 3. os. potykali się; nmos 3. os. potykały się; ~ im. wsp. potykając się

Znaczenia:

1. »stawać do walki z kim, staczać bitwę, brać udział w potyczkach, bitwach, walczyć«:

Rekcja: z czym

Zátym I. M. Pan Hetman Kniáź Rożynski połki poráchowawszy/ y sporządziwszy/ ktory zá ktorym następowáć miał/ y iáko sie potykáć y posiłkowáć miáły/ gdfyż o nieprzyiacielu pewna wiádomość byłá/ że miał bitwę dáć/ szli polekku. NowinyDymitra Aijv. [...] potym rzekł [cesarz]: wprawdźieć to dobra y zdrowa rádá/ ale iuż po cżáśie gdym sie iuż záwiodł y ogłośił co AbázyBászá winien: iuż tu nie porádźim nic/ áni wymyślim/ gdy sie sstáło/ nielża nam tylko ábo sie mężnie zPolaki bić y potykać ábo przed potrzebą iakich media do Tráktatow y pokoiu szukáć [...]. StarWyp D2v. Iuz się samo Corpus potyka. Litwa na lewym skrzydle tak że nieproznuią. PasPam 95. Prawe skrzydło Moskiewskie ktore się z naszym potykało lewym, dopiro poczyna uciekać. PasPam 96v. Moskwa [...] na nasze prawe skrzydło pierwszy uczynili impet. Nąm tedy iako znowu potykać się do Stało. PasPam 106v. Náwet podzieliwszy Chorągiew ná trzy części/ przyuczáć powoli (ieśliby tak potrzebá podziałem kiedy) aby posiłkowáłá w boiu/ iedná część drugą/ y ktora potykáć się wprzod powinna/ álbo ktorym skrzydłem/ zwłaszcza przeciwko Niemieckim Kornetom/ ktore krotkim szeregiem w tropie nástępuią/ y dla tegoż náy bárziey skrzydłami/ opásowáć ich w koło/ y znosić potrzebá. FredKon 3. Dragonie potykały się mężnie, ale szlachta, wiedząc, na jakie by po przegranej batalii zemsty przyszła, ostatnim potykała się azardem. MatDiar 64.

2. »spotykać kogo«

Rekcja: z czym

◼ Przenośnie: ◼ Szukałęm ia iuz Smierci [...] A WSC Moy Wielce MSCiw Pan podobno bys się obszedł choc by się znią y nigdy nie potykać. PasPam 137.

Związki nieprzyporządkowane do znaczeń:

● Przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa: ● Potykay się w imię Boże/ ná toś brał żołd nieboże. RysProv XII, 8.