Słownik XVII wieku

Słowniki:
L (; pod: obmięsz; bez cyt.) notują
SStp, SXVI, Kn, T, SWil, SW, SJP nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1680-1689

Formy: przygrubiej

Znaczenia:

»o pokrywaniu czegoś jakąś substancją: w dość dużej ilości, dość obficie«: Tom widźiáł; iż pozłoćiwszy álbo posrebrzywszy łokćiowy drot miedziany przygrubiey/ woskiem go żołtym po wierzchu nie skąpo násmarowawszy przez Cyáyzen przeciągano/ znowu smárowáno/ á to ták dlugo/ áż ná ćieniuchny droćik wyćiągniono/ bez odnowieniá pozłoty álbo posrebrzeniá /á przećie wszystek był złoćisty álbo posrzebrzány/ i sámem probowáł tego. SekrWyj 285. WEźmi Terpentyny rzadkiey łotow trzy, rospuść nád wolnym ogniem, zdeymi, włoż do niey Páiąkow żywych dwádźieśćiá, mieszay pistalikiem ták długo, asz ich znáć nie będźie, potym znowu przyday álbo páięczyny, álbo Páiąkow tylesz, y znowu mieszay dobrze ász się wetrą, potym przyday smoły twárdey, Salármoniaku utártego, oboygá po trzy łoty, umieszay y postaw niech ták będźie przez noc, názáiutrz pomaczawszy ręce, porob magdáleony, á gdy potrzebá rośćiągni, álbo postrychuy przygrubiey ná chuśćie, zrob dwá plastrzyki iák bite talery, położ obádwá ná pulsach u rąk przed pároxyzmem, nie odeymuy ász pároxyzm minie, służy to nie tylko ná terćiany, ále y ná kwártány, powtarzáiąc przykładánie, ieżeli záraz nie ustánie, plastrzyki odiąwszy wrzućic w ogień. PromMed 215.