Słownik XVII wieku

Słowniki:
SXVI, Kn, T, L (XVII), SWil, SW notują
SStp, SJP nie notują

Formy: lp M. m przyleniwszy; B. m żyw przyleniwszego; lm M. nmos przyleniwsze

Znaczenia:

»dość powolny«: Do ktorego tákowego czwałánia iuż będą ostrogi potrzebne zwłaszczá ná przyleniwszego/ iednákże z bodźcem tępym y szerokim/ áby w vderzeniu tępnieniem raczey się koń postrászył/ á niżli zábodzeniem. DorHip I Giij. Przylęń/ przylęniwszy. Tardiusculus seruus [...]. Ad cursuram sum tardiuscula [...]. Kn 876. Skory rozum, skora ochotá, iák skory koń, prędko się wyśiliwszy vstánie, przy leniwszy dłużey dobry. FredPrzysł D3v. Pompeyskie łodzie, lekkie, srzednie, rącze, Natrzec y umknąc y otoczyc zgodne; Cesarskie cięzkie y w miejscu stoiące, Zkąd przyleniwsze y nie tak zawodne […]. ChrośKon 418. Przyleniwszy. etwas nachläßig, faul. un peu paresseux, un peu lent. T III 1754. Kto się zna ná Husarzách Polskich, ábo czytał odwagę ich, przyznać powinien, że ćiężar z rynsztunku rożnego ná Husarzu, nie będźie przeszkodą do żartkośći, i skorego biegu, i poskoczenia zá nieprzyiaćielem, i nie da sobie wyperswádowáć, że lubo do biegu zdádzą się przyleniwi, żeby zá to nie mieli bydź potrzebni; bo tákich to Pułkow i Szwádronow trzebá, ktore przyleniwsze, áby w ućieczce się nie spieszyły, dotrzymáli krokow, i wytrzymáli impet przećiwny, i nie tylko gdy stoią, stali ták mocno iák mur; ále gdy nápadáią ná nieprzyiaćielá, byliby mu ták ćięscy, iák gdyby go murem przywálili [...]. KampChwał 126.