Słownik XVII wieku

Znaczenia:

1. »dość silnie działający«: Gdy szaleństwo przydá się komu ták w gorączce iáko y bez niey, trzebá się udawáć do krwi puszczenia z czołá, lub z ręki, álbo z nogi, tákże pomocne są Enemy przymocnieysze, Pryszcze zá uszymá lub ná rękach , sny pobudzenie, plastry ná głowę, naparzania etc. PromMed 92. FAłszywe zástąpienie názywa się Mola, ná pozbyćie onego, te służyć mogą sposoby, ktore y ná płod nie żywy: więc doszedszy pewnie, że tak iest á nie ináczey, záraz trzebá puśćić krew z ręki, potym záżywáć lekarstw poruszáiących mieśięcznego zátrzymánia, áby nutriment temu złemu odiąć, krew puśćić się ma z nogi, należy tesz záżywáć y lekarstw purguiących przymocnieyszych. PromMed 124. Sposoby do leczenia. NAprzod Enemy przymocnieysze są potrzebne. CompMed 104. Weś soku z Kosakowego korzenia łotow dwá, przysłodźiwszy day choremu, Enemy tákże są pożyteczne, ktore máią bydź przymocnieysze. CompMed 140. Swiatło także słoneczné z bardzo wielu promyków skłádá się, i możná różné iego gatunki, któré się w niém znayduią przymocnieyszém łámaniém widocznie oddzielić. HubeKocWstęp 274.

2. »dość zdrowy, silny«: Smárowáć chorego od niższych części ciáłá ku gorze, raz tylko ná dzień, chybaby był ktory nátury przymocnieyszey […]. CompMed 558. Weźmi kieliszek Octu mocnego, soku Rućiánego łyszkę, Dryakwi iák laskowy orzech, Soli szczyptę, zamieszay day záżyć, wypoći się należyćie, ale to służy náturom przymocnieyszym. VadeMed 253-254. […] gdy będźie chorobá iáka długa która osłabi chorego znácznie, táki sposób leczenia nie służy, ále służy dobrze naturom przymocnieyszym, żołądek zdrowy maiącym y ćiepła przyrodzonego dosyć […]. VadeMed 335.