Słownik XVII wieku

Warianty fonetyczne: PRZYSPORSZY, PRZYSPORZY

Słowniki:
Kn (przysporszy), T (przysporszy), L (przysporszy; bez cyt.), SWil (przysporszy), SW (przysporszy) notują
SStp, SXVI, SJP nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1621-1643

Formy: lp M. m przysporszy // przysporzy

Znaczenia:

»dość duży, o jedzeniu: dość obfity«: Przysporszy/ Subgrandis [...] Subgrande cubiculum [...] Maiusculus [...] Ampliusculus [...]. Kn 888. Przysporszy/ Subgrandis, e, ein wenig gross, grosslächt. DasHünDict Rrriijv. Przysporzy/ Subgrandis, maiusaulus. Didziokas. SzyrDict 366. Jeden [nos] jest właśnie kształtny, bo sama natura Odlała go; drugi zaś barziej do pazura Niż do nosa podobny, mały, zakrzywiony; Inszy trochę przysporszy wisi pochylony I zagląda do gęby, gdzie jak indeks jaki Ukazuje godziny. MorszZWierszeWir I 386. Przysporszy. etwas groß. un peu grand. T III 1782. Dla tego tedy szczupły, a iednostayny pokarm, bardziey iest niebespieczny, niż poniekąd przysporszy. LesLeśFNauka 132.