W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 16.07.2026
PRZYSUROWSZY przym.
Słowniki:
SXVI, Kn, T, L (bez cyt.), SWil, SW notują
SStp, SJP nie notują
Formy: lp M. m przysurowszy; ż przysurowsza; N. ż przysurowszą
Znaczenia:
1. »o potrawach: niedogotowany«: Przysurowszy/ Subcrudus [...]. Kn 890. Przysurowszy. 1) ein wenig roh, halb gar. [...] 1) un peu crud, demi-crud; qui est à moitié cuit. [...]. T III 1787.
2. »o człowieku: bezwzględny w egzekwowaniu posłuszeństwa«: Gotyś, tak się Pan zwał, ktory z natury swey był przysurowszy, y cięszko karzący sługi swe, niedbałe wusłudze; gdy mu raz darowano kredens gliniany, misternie bardzo z robiony, odebrawszy go, hoyny wzaiemnie podarunek przyiacielowi posłał: ale kredens gliniany zaraz potłukł, mowiąc, żebym sług moich cięszko nie karał, gdyby im się przydało iakie naczynie rostrącić, sam potłac[!] wszytko wolę. ZehenLaskSum 116. Przysurowszy. [...] 2) ein wenig scharf, etwas streng. [...] 2) un peu rigide. T III 1787.
3. »o karze: dotkliwy«: CZęsto więc ludźi vpomináią Duchowie niebiescy przestrogą przysurowszą/ choćiaż zá máłe rzeczy; wszak oná wdowá święta przykłádem iest/ ktora pogębek od stroża swego wźięłá. HinPlęsy 98. Ja sam w prawdźie, Senatorowie; tego iestem zdania, iż wszystkie morderstwa mnieysze są, niżli ich zbrodnie zasłużyły; ale ludźie pospolicie na ostatnie śię barźiey oglądaią: i gdy z sobą mówią o niezbożnych ludźiach, tedy pominąwszy ich przewinienia, na karę, ieśli iest przysurowsza, utykuią. SallusPilchWoj 91.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autorka: RB