Słownik XVII wieku

Słowniki:
SXVI, SWil, SW notują
SStp, Kn, T, L, SJP nie notują

Formy: lp M. m przytępy; n przytępe; lm D. przytępych

Znaczenia:

1. »ścięty i spłaszczony, mało ostry«: D. na Figurze I. iest to ostrze stalowe przytępe dla łatwieyszego prżebicia ziemi, kamieni, y innych w głębi zostaiących materyi, bywa pospolicie około trzech calow długie, na dwa przynaymniey cale maiąc rowney z drągiem grubości być może troygraniaste, czworograniaste, lub inney iakiey figury według upodobania każdego. RieuleGosp 138. Te drugie ogromne zęby, których strona rościeraiąca ma kilka dużych przytępych końcow, należą do pewnego rodzaiu, iuż dziś wygubionego na ziemi. BuffonStaszicEp 29.

2. »mało bystry«: Nieuważaią iednak [położne], iż tym mniey uważnym uczynkiem у popędliwością swoią Dziecięciu na całe szkodzą życie; ztąd albowiem kaduk, głuchość, przytępy у niedoyzrzały rozum, tudzież inne nieuleczone pochodzą choroby. KostrzewSztuka 79.