Słownik XVII wieku

Warianty fonetyczne: ROJOWNIK, ROJEWNIK

Słowniki:
nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1613

Formy: lp M. rojownik // rojewnik; D. rojowniku; B. uż. nżyw. rojownik; N. rojownikiem

Znaczenia:

bot. hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicjiOd Páiączego gonu/ to iest/ od Páiąká ná długich nogách vkąszonym/ iest lekárstwem: wźiąwszy ćwierć łotá korzeniá iego miáłko vtártego/ przydáć naśienia Rozmárynowego/ ktore Cachry Láćinnicy zowią/ álbo przedniey mąki Pszeniczney/ álbo Roiowniku/ álbo Miodunki/ á z winem trunek vczynić. SyrZiel 101. W trunku tákże vżywáiąc go/ bądź z winem warzony/ dobrze ocukrowány przez kilká dni piiąc/ bądź w nim się popás kąpiąc/ y nápárzáiąc/ tym sposobem/ wźiąć Kurzegoziela z liśćiem y z korzeniem/ Dźiewánny/ Roiowniku/ po trzy gárśći/ w winie wárzyć/ á przez pięć dni po wyczyśćieniu mieśięcznym náparzáć się/ śiedząc ná tym. SyrZiel 313. Po wsadzeniu pomienionego Roiu, ktory prźed tym ma być wygotowány, y Zielem Mellisowym, álbo roiownikiem, dla zapáchu nátárty, á pilnowac, áby się znowu nie roiły. Pnie ná vle źimie wydráżáć, áby dobrze z surowizney wyschły, ále naylepsza stárych dostawáć gotowych Pniow, ktore tymże Roiownikiem nátrzeć potrzebá. HaurEk 39. Pszczoły delektuią się tatarskim zielem záwieszonym koło ulow, á piołunem brzydzą się, dlatego koło pasiek go wygubiać: lubią koper włoski, Roiownik, alias ziele melissę, ktore sadzą w pasiekach, sokiem ule namazuiąc, to wtedy roie nie uciekaią y roią się, według Sereniusza. ChmielAteny III 449. ROIOWNIK Medyckim terminem Melisa, Apiastru[m], Cytrago, ziele oprocz rożnych skutkow, ule nim smaruiąc, do roienia pszczoł pomaga, aby z ulow nieuciekały broni, teste Syrenio. ChmielAteny1755 I 645.