Słownik XVII wieku

Słowniki:
nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1620

Formy: lp D. rycerza; ~ lm M. uż. (n)osob. rycerze; C. rycerzom; B. uż. osob. rycerzów

Etymologia: <czes. ritiř, z niem. Ritter jeździec>

Znaczenia:

»żołnierz stanu szlacheckiego walczący konno; dzielny, nieustraszony wojownik, bohater«: Tak to Pan Bog Dobry kiedy chce pobłogosławi doda rady zdrowey Wodzowi doda Męstwa y Odwagi Rycerzom. PasPam 109. Ieszcze y Nasze wieki wtakich niezgłodniały Rycerzow iakich tamte co przed nami miały. PasPam 270v.

▲ Ustabilizowane połączenia wyrazowe: ▲ błędny rycerz:

Związki nieprzyporządkowane do znaczeń:

▲ Ustabilizowane połączenia wyrazowe: ▲ zawołany rycerz (sz. zm.): Jako więc wicher z szumem zmieszany przychodzi I straszną niepogodę za sobą przywodzi, Z takiemi zawołany rycerz z hufca pędy Biegł na nieprzyjacielskie zastawione rzędy. ArKochOrlCz I 368. Dziwno mi to - powiada - że wy, będąc takiem Rycerzem zawołanem, tak się z ladajakiem Towarzyszem łączycie, nad którego tchórza Więtszego stąd nie najdzie do samego morza. ArKochOrlCz II 32. Tak ów Baiażet, rycerz zawołany, Co niegdyś całym zdawał się trząść światem; A zawiaduiąc dzikiemi pogany, Groził narodom zycięzkim bułatem: Nakoniec w bitwie sromotnie poimany, Gdy się z możnieyszym spotkał potentatem. KrasicMysz 46. Niech gadatliwy Nestor, Uliss chytry będzie, Agamemnon wyniosły, i uparty w błędzie: Żwawy Aiax, tchórz Parys, Hektor zawołany Rycerz, Eneasz ze czcią ku Bogom wylany. DmochSztuka 51.