W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 18.07.2026
Najwcześniejsze poświadczenie: 1690-1696
Znaczenia: »odnoszący się do →septembra, dziewiątego miesiąca roku«: Seraskier idzie na odsiecz, ale tak animosi Niemcy, że nie odstępują blokady i deklarują nie odstąpić, i owszem, dać pole; eventus rem probavit w tych czasiech, bo już blisko tego było, ile pod ten czas i porę septembrową do wojny. SarPam 257.
Sprowadźił, ach niestety! nader smutny wrześień, W żalow tylko owoce nieubogą jeśień. Tu sam Feb głowa planet, iakby w zadumieniu Będąc, kryie zrzenice w chmur posępnych ćieniu; Y mocno ukroćiwszy swey dawney szczodroty, Pod wagą Septembrową daje promień złoty. ŻalGłów B2v.
ZAL GŁOWNY Nad niepowetowaną przez śmierć stratą JASNIE OSWIECONEY XIEZNY JEYMOSCI ANNY KATARZYNY z XIĄZĄT SANGUSZKOW RADZIWIŁŁOWEY, KANCLERZYNY WIELKIEY W. X. L. na wiele głow y serc ROZDZIELONY, JASNIE OSWIECONEY XIĘZNIE JEYMOSCI FRANCISZCE URSZULI z XIĄZĄT WISNIOWIECKICH RADZIWIŁŁOWEY WOJEWODZINIE WILENSKIEY HETMANOWEY WIELKIEY W. X. L. Przy funeralnym Xiążęcych zwłok akćie we dni Septembrowe przypadaiącym PREZENTOWANY, y kondolencyinym piorem OPISANY Od wspoł boleiącego RADZIWIŁŁOWSKIEGO Nieświskiego Kollegium Societatis JESU, ROKU 1747. w WILNIE w Drukarni J. K. M. Akademickiey Societatis JESU. ŻalGłów tyt.
Przysłał mi był Buchowiecki deputacją chorągiewną raty septembrowej jako porucznik petyhorski kanclerski, gdyż ja, przebrawszy się po polsku, zaciągnąłem się za towarzysz pod tym znakiem. MatDiar 166.
Jeżeliby ktory z Ichmościow Panow Towarzystwa nie miał ochoty do dalszey służby pod Chorągwią, takowy antïcïpatívè przed ratą marcową 1mís Februarïï Jmści Panu Porucznikowi ma denuntïare, że służyć więcey nie będźie, gdyby Imć Pan Porucznik na to mieysce mogł prokurować innego, jednakże dźiękuiący ad prïmam Martïï dosłużyć raty (niesprowadzaiąc pocztu) tenebïtur, ani też ïn interstïtío Roku zaczynaiącego się á prïma Martï et eadem kończącego się przy racie Septembrowey za kompanią dźiękować niemoże, ani też po zakończoney Deputacyi, aż do Roku dźiękować nie ma. ArtWoj 245<251>-246<252>.
Dźień się ostátni liczył Septembrowy, Gdy w Bukowinę po Ofierze święty, W dobrym porządku cáły szyk Woyskowy, Wszedł gotow będąc ná wszelákie wstręty Drą się przez gęstwę, błotá y párowy, Ieden drugiemu depce Koniem pięty Temu woz záwiązł ow sám ulgnął w kále, Innych záś trzciną pędzą w trop Kápitále. JabłSWUprow G3v.
▲
Ustabilizowane połączenia wyrazowe:
▲
roczki septembrowe:
Gniewała się matka moja, żem nie intentował w trybunale o to z plebanem procederu, a że roczki septembrowe naówczas sądziły się w Kownie, więc dogadzając rozkazowi matki mojej, pojechałem z tym pastuchem na roczki do Kowna. MatDiar 196.
Napisał tedy do mnie ociec ten list, a ja po roczkach septembrowych pojechałem do Boćków, gdzie nie zastawszy podskarbianki, która naówczas rezydowała u wuja swego Branickiego, hetmana koronnego, pojechałem do Białegostoku. MatDiar 313.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz wrześniowy I.