W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 05.02.2026
SFORTUNIĆ SIĘ czas. dk
Słowniki:
SXVI notują
SStp, Kn, T, L, SWil, SW, SJP nie notują
Formy: bezok. sfortunić się; ~ cz. prze. lp n 3. os. sfortuniło się
Znaczenia:
»powieść się, poszczęścić się«:
Rekcja: komu
[...] Y cożmi wadźić może iż się przećiw iemu pokusze/ owo mi Pán Bog pomoze iż go żábiię/ á ieśli mię to chybi á on mię poima/ mam nádźieię iż to poimánie moie/ może mi się ż fortunić; iż tá moiá śmiáłość/ może mi u Pánny bydź za Rycerstwo policzona [...]. HistOt D5v. ZOłdán od Páryża názad ćiągnąć iuż woyny nic nie pragnąc/ bo się mu źle z fortuniło/ á iż ták wielu ludu wybornego potráćiwszy/ nie doszedł czego żądał. HistOt H5v.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz *fortunić się.
Autor: WM