Słownik XVII wieku

Słowniki:
SXVI, SWil, SW, SJP notują
SStp, Kn, T, L nie notują

Formy: cz. prze. lp m 3. os. sfukał; ż 3. os. sfukała; ~ cz. przy. pr. lp 3. os. sfuka; ~ im. uprz. sfukawszy

Znaczenia:

»złajać«: Przyszedł potym sejm, na którym miasto satysfakcyej wszytkę Rzpltą oszydzono, znieważono, posły sfukawszy, zgromiwszy, na kontempt wszytkiego rycerstwa, z poborami jedno do domu odprawiono, konstytucye takie, o których żadnej zmianki w kole poselskim nie było, zdradliwie po sejmie już klecono. PismoSzlachCz III 362. Monárchá/ Krol potężny/ często żyie w nędzy/ Ten co worki nábiiał/ postradáł pieniędzy W niewoli: bo nietylko złotem swym nie władni/ Lecz y sam nie swoim iest/ ták mu żyć iák pádnie Wola nieprzyiaćielska/ ktory plon ma iego/ Práwá dáie y sfuka iák nie ná wolnego. WitkWol A4v. [...] dobrze ich sfukawszy, ze wstydem i z hańbą wielką iść musieli [...]. AktaKrak I 310. Dał mu znáć Huśiem Bászá/ Cesárzu co stoisz/ Stolicá z rąk twoich poszłá/ on to sobie zá nic nieważąc/ z fukał go mowiąc: n ich czynią co chcą. BuntCara A2. Zatym ją burmistrz sfuka: „pódźże do lichoty, Zła-ć jest apelacya od czterech roboty. Posłuchajże dekretu, zuchwały narodzie, Ucz go, co sama umiesz, nie będziesz w swobodzie”. WychWieś 21. Prosiacego/ y znowu przewieść się chcącego/ Zfukał przewoźnik: OvŻebrMet 245. A LEcz iuż miał śmierćionoszonym przebić ią żelázem/ B Ale go wszechmogący zfukał/ y zárázem C Y występek vprzątnął/ D y oboie one. OvOtwWPrzem 79. Nie chcę, byś mnie oszukała, Mnie, prostaka, nie sfukała; Powiadają, frantóweczki Przypisują, szynkareczki. JarzGośc 19. [...] Niechćię Pan (z Micháłem świętym mowiąc) sfuká/ Ten ktorego ty ták Haereticko bluźnić się ważysz. MohLit 98. I rzekł: „Królestwa wszytkie świata tego I możność ich jest mej władzy podana. Co wszytko dam Ci, jeśli z ochotnego Umysłu padszy nisko na kolana Oddasz mi pokłon.” A to mówiącego Ogromnie sfukał Zbawiciel szatana. OdymWŚwiatBar I 822. Nie ufaj szczęściu, bowiem cię oszuka, Dzisiaj cię głaszcze, a jutro cię sfuka. LubSPir 18. Iakosz nie zgrzeszył Zboyca y nie zbłądził, Tylko Kamillus tym się począł żadzic Ze tak wielkiego Męza niewiadomi Wiązali, ó co zfuka ich y zgromi. ChrośKon 156. Stánął Poseł z rozkázem Pańskim u Nabala, Zdumiał się że w Dom tráfił tákiego brutala. Ktory nietylko przyiął komplement DAWIDOW ( Posła zfukał ) tył skrobiąc, iák zwyczay u żydow. DrużZbiór 48. Każdemu, kto mu proźby w Supplikach podaie, Cierpliwy w wysłuchaniu nie sfuka, nie złaie. DrużZbiór 80. Ponich wezdrze się iakis vbogi y nędzny człowiek/ prosząc o iáłmużnę ś. ktorego Adam vyrzáwszy/ zfukáł czeladź/ iż mu przeszkodźił dobrey mysli z gośćmi swymi/ y kázáli mu precz. BanHist 24.