Słownik XVII wieku

Słowniki:
L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
SStp, SXVI, Kn, T nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1784

Formy: lp M. m siebielubny; N. m siebielubnym; lm M. mos siebielubni

Znaczenia:

»myślący tylko o sobie i własnych korzyściach, samolubny«: Drugi maiąc fizyonomią człowieka głęboko uczonego, przystąpił do mnie i tak mowić począł: Rymopisowie siebielubni słodkopłodnemi Rymoplotami wielbią Krasnotwarze Boginie. KrajMPodol 43 nlb. Julisia. Tak iest Mamuniu, oto, siebielubość, łakomstwo, i nieużytość. Matka. Czy się godzi bydź siebielubnym, łakomym. FiteProkopRozm 78. Teraz ci kochana Annulko powiém co iest siebielubość; ten iest siebielubny który o samym sobie tylko iest zatrudniony, o swoiey osobie, swych interessach, á iest bezwzględny dla drugich. FiteProkopRozm 84. Proś o co łakomego, byle nie o pieniądze, możesz od niego otrzymać, od tego zaś który iest siebielubny nie potrafisz. FiteProkopRozm 85.