.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
▲
Ustabilizowane połączenia wyrazowe:
▲
szuba sobola (
sz. zm.) »okrycie wierzchnie podbite futrem z sobola«:
Z ktorey to ták szláchetney Wenedyckiey Spumy/ Posyła y Moftemu skrzyneczkę z Perfumy/ Y Páćierze: bo y tych Turcy vżywáią/ Lub w Monsserrato/ áni Lorećie bywáią. Szubę przytym Sobolą/ y w iásnym Zegárek Krysztale. TwarSLeg 70.
Tefterdarowi, Podskárbiemu wielkiemu/ Worek srebrá/ to iest/ Pięćset Tálerow/ y Szubę Sobolą. RicWielJMon 79.
Kreuiąc go Cesarz dáie mu bogatą Sobolą szubę (taká tam materia Ordinationis.) y tysiąc Talerow bitych w złotey chustce, tysiąc aspr codźienney mu Pensyi náznaczáiąc: á zkąd inąd má 500. Czerwonych złotych ná dźień: co uczyni ná rok 182500. ChmielAteny II 485.
Choć bowiem Szlachcic oczywiste miał dowody swoiey własności, iednak gdy Zamoyski każdemu Deputatowi ofiarował szubę sobolą, odsądzili Szlachcica, y ieszcze pro injusta vexa skarali. JaroszBł 70.
Urzędnikom Sobole Szuby w Upominku Cesarz rozdáie, ale się oni y tak ciepło chowaią u Tyrana Monarchy. ChmielAteny1755 I 1105.
▲
przen. soboli kołnierz »możny, pan wielkiego stanu, magnat, pyszniący się bogactwem«:
Piotr Firley Weiewodá Sendomirski, Roku 1650. będąc Regimentarzem Polskiego Woyská, maiąc u stołu swego Pułkownikow, Rotmistrzow, Chorążych, etc. uważáiąc że szátni, ryśni, sobolni, choć drugi ledwie miał swoię wioskę; rzekł ow godny Senator do X. Kápelláná: że gdyby Anioł Boży ten ryśi, soboli kołnierz ścisnął: krewby, łzy ubogich ludźi z niego płynęły. DziewSuk B2v.