Słownik XVII wieku

Znaczenia:

hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicjiY mamy innych wiele przykłádow/ ták w pismiech świętych/ iáko y w świeckich/ ktore przypomináią szkáráde tych skońcżenia/ y plugáwe á sromotne vcżynki/ ktorzy się w tę obrzydliwą przepáść obżárstwá ponurzyli. WolanDubinWol 57. Azażbym ia niemogł miánowićie wylicżyc/ onych Oecumeńskich/ Sędżiow wszystkiego świátá (iáko się oni więc pospolićie názywáią) że się stawáli/ y stáią prze szkárádę Bogu/ y dobrym przemierzłe spráwy swoie brzydkimi. MorochPar 96. Czemu ná zgubne sądźisz mie karánie? A záż to twoiey dobroći przystoi, Zebyś mie stłumił w surowośći swoi Rąk właśnych dźieło, zelżywszy szkaradźie, Albo niezbożnych potakiwać radźie? ChrośJob 39. Okryi nas mocny Boże skutkiem twey obrády Zeby nie pánowáły w nas takie szkárády. BrzeżOw Mv. Ofiaruje mi wnuka, ale o szkarada! Bezbożnie na mnie prawą tak niesłusznie wkłada; Niewinnego człowieka na śmierć chce wydania. Gośćia,Temistoklesa! ClausŁopTemis 42. Dzień ten niech w otchłanie okropne idzie, w ktoryś niewinne kochanie ná szkaradę nábechtał. VoltZałJARzym 57. Ale ktokolwiek zostanie w Rzymie, ieżeli naymnieysze w nim wzruszy zamięszanie, iesli się dowiem, że szyie, i bierze przed się co złego przeciwko Oyczyznie, obaczy tu i Konsulow czułych, i godnych urzędnikow, i Senat dzielny, i oręże, i taras od naszych Przodkow wyznaczony ná karę tych zbrodni, w których szkarada, i oczywistość się znayduie. CycNagMowy 55. Chćiało wszytkie Domy Królewskie podpalić, lecz gorliwą wymową pewnych Zakonników. którzy wstąpiwszy na dachy odradzali gminowi poburzonemu tak haniebney szkarady, wstrzymane i do uwagi przywiedźione zamysłów zaniechało. GazWil 1766 24 5 nlb. Zdaie mi się że można toż samo zarzucić autorom Greckim, ktorzy rownie stałych i pewnych trzymać się nie zdaią prawideł: bohatyrowie w ich sztukach są zawsze spodleni ułomnościami, albo oczernieni zbrodniami, i dzieła ich są nayczęściey niedorzeczności i szkarad platwą. GenlisZnies 64. [...] jednakże Gubernatorka mądrze sądziła, raczey te śmieci pospolstwa, jeśli od herezyi nie poprzestanie, dokąd inąd za granice wyrzucić, ábo cale mieczem y ogniem wygubić, niżeli takie szkarady cierpieć, z boiaźnią, áżeby y dobrzy od nich nie zarazili się, ábo mnostwem ich nie byli zatłumieni. PoszakHist 63.