Słownik XVII wieku

Znaczenia:

»bardzo brzydko, paskudnie, obrzydliwie«: Pod tymże práwie czásem/ kśiążę z Oránges (ktorego kilká mieśięcy przedtym/ postrzelono było w Antwerpie szkárádnie w gębie/ ácz przećię nie do śmierći iescze ná ten czás) w Middelbergu był zábit od iednego Báltássárá/ ktorego do tego żarzliwość o Religią/ y o dobre pospolite przywiodło: iáko to pokazał przy śmierći/ ktorą zniosł nie tylo ćierpliwie/ ále tez y z rádośćią przedźiwną. BotŁęczRel IV 105. Lecz nań skoczy/ y w pierśi trąći go szkárádnie. OvŻebrMet 301<291>. Obroćili się znowu po trzeći raz (odpocząwszy) do siebie/ zkąd większy gniew y zápáłczywość w nich vznáć było/ z wielkim podźiwieniem: ábowiem nie tylko że się nosámi iáko kilofámi dźiubáli/ bárkámi raz w raz vderzáli/ pázurámi szkárádnie záżymáli/ á było to przez niemáłą chwilę [...]. NeuPoj 1 nlb. Noc za pasem; zbiła go całodniowa słota; Po starej znajomości, jadąc imo wrota, Wstąpił do mnie pan doktor, jeszcze kędyś z brzegu Szkaradnie potłuczony, pewnie dla noclegu. PotFrasz2Kuk II 321. Metropolićie Ancyrańskiemu/ gdy coś zá Ignacym mowił/ sam Focyus szkaradnie stłukł głowę [...] KuleszaWiara 22. Niech mię język złośliwy szkaradnie osławi, Chrystusowey miłośći to mię nie pozbawi. RudnGłos 16. A że dwoiakim sposobem bluźnierstwa pełnione bywaią przeciwko Bogu, raz uwłaczaiąc iemu doskonałości tych, które są mu właściwe; drugi raz przypisuiąc iemu niedoskonałości, iakim podlegać nie może: Talmud tedy obydwyma sposobami bluźniąc szkaradnie wykracza. PinSynag 18. Ztym wszystkim, iż dowody ich pokazały, że ani iedney porządney demonstracyi aż do pierwszych początkow doprowadzić nieumieli: dla tego też powagę i wspaniałość słowa tego szkaradnie zhańbili, gdy sny swoie za demonstracye udali. GottPrawdy 103.