Słownik XVII wieku

Słowniki:
nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1620

Formy: lp M. m szkaradny; ż szkaradna; n szkaradne; B. m nżyw szkaradny; lm M. nmos szkaradne

Znaczenia:

»brzydki, paskudny, szpetny«: Nad serce, gdy miłością ujęte prawdziwą, Szczere oświadcza chęci z przyjaźnią życzliwą, Co lepszego i co jest błogosławieńszego? Inszy stan nie porówna z rozkoszami jego, Kiedyby jędza, co ją złość ludzka wywiodła Z przepaści, serc i myśli wspaniałych nie bodła, Jędza brzydka, szkaradna, pełna opacznego Mniemania, co ustawy rwie związku świętego. ArKochOrlCz II 428. Nie śpi straszydło nigdy szkaradne, powieki Dziurawe źrzenic zamknąć nie mogą na wieki. ArKochOrlCz III 264. Powtarzam to, iż ták szpetny y szkárádny ná potomną pámięć iest postępek, że Tátárow wezwał I. K. Mość, iż go żadna rzecz nie oczyśći áni omyie. LubJMan 85. Iák to szkárádna rzecz, kiedy Rector Grámátyki nie umieiąc w Theologickich brodźi, czyli błądzi subtelnośćiach. RutkaGoliat 31<41>. Szkárádna rzecz y ucieszna cáłemu piekłu nie proporcya to iest niekształt, koronká ná szyi, monstrancyowy wianek w kołnierzu, szkáplerz ná piersiách, pasek Bernárdynski ná brzuchu, á diabeł w sercu? BrzeżOw D. Ten, ktory się odważył popełnić tak szkaradny uczynek, godzien iest przywoitą zań odebrać karę, oddaię ći ią na dyskrecyą, prosząc ćię tylko, ażebyś iey nie odbierała żyćia. AwanturyArab 65. Ani mniey są szkaradne bluźniérstwa, któremi uwłaczaią Bogu doskonałości właściwych, uwałaczaiąc mu świętość, mądrość. i pełność dobra wszelkiego. PinSynag 18.