.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
▲
Ustabilizowane połączenia wyrazowe:
▲
szuba sobola (
sz. zm.) »okrycie wierzchnie podbite futrem z sobola«:
Z ktorey to ták szláchetney Wenedyckiey Spumy/ Posyła y Moftemu skrzyneczkę z Perfumy/ Y Páćierze: bo y tych Turcy vżywáią/ Lub w Monsserrato/ áni Lorećie bywáią. Szubę przytym Sobolą/ y w iásnym Zegárek Krysztale. TwarSLeg 70.
Tefterdarowi, Podskárbiemu wielkiemu/ Worek srebrá/ to iest/ Pięćset Tálerow/ y Szubę Sobolą. RicWielJMon 79.
Kreuiąc go Cesarz dáie mu bogatą Sobolą szubę (taká tam materia Ordinationis.) y tysiąc Talerow bitych w złotey chustce, tysiąc aspr codźienney mu Pensyi náznaczáiąc: á zkąd inąd má 500. Czerwonych złotych ná dźień: co uczyni ná rok 182500. ChmielAteny II 485.
Urzędnikom Sobole Szuby w Upominku Cesarz rozdáie, ale się oni y tak ciepło chowaią u Tyrana Monarchy. ChmielAteny1755 I 1105.
Choć bowiem Szlachcic oczywiste miał dowody swoiey własności, iednak gdy Zamoyski każdemu Deputatowi ofiarował szubę sobolą, odsądzili Szlachcica, y ieszcze pro injusta vexa skarali. JaroszBł 70.
▲
szuba sobolowa (
sz. zm.) »okrycie wierzchnie podbite futrem z sobola«:
Leżą sobolowe szuby; Zjeździ Niemce i Kaszuby, Nie znajdziesz od złotogłowu Takiego nigdziej połowu, Jako tam jest srebra wiele, Pod stołami, mówię śmiele; Widziałem miednice wielkie Z nalewkami, konwie wszelkie; Te są w puzdrach, a na stole, I tam i sam leżą wkole [...]. JarzGośc 54.
Zamiast prostego kaftana iedwabnego, który dotąd dawano Posłom Chrześciańskich Potencyi, na obudwóch tych audyencyach przybrano Pana Hrabię D’Hottinquen w szubę sobolową. MigSzybHist 29.
▲
lisia szuba (
sz. zm.) »okrycie wierzchnie podbite futrem z lisa«:
Dowiedziawszy się o tym nieszczęściu ich, zrzuciliśmy się im na odzienie. Pan Starosta sanocki posłał Panu wujowi szubę lisią, Pan Andrzej Stadnicki żupan, ja parę szat i inszą odzieżą, samej Jej Mości deliurę sobolą i kołpak, Pan Wolski kilka poduszek, Pan Domaracki pierzynkę. NiemPam 97.
Smierć muśi mieć swoie przyczynę. Smierć nie uchronna. Być Koźie na woźie. Nie pomoże Doctor, ani pieniędzy wor, ani liśia szuba, tylko podż Kuba, do woyta. FlorTriling 94.
A jeżeli prawem publicznej usługi jaka towarzysza od wojska okazyja i potrzeba do Rzeczpospolitej albo przed tron i gdzie indziej zażyła, tedy go lisia własnego rotmistrza szuba nie tak do k(i)bici i kształtu, jako do rewerencyi miejsca zdobiła. MałpaCzłow 285.