W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 10.09.2026
WALNIK rzecz. m
Słowniki:
SXVI, T III, L (XVIII), SWil, SW notują
SStp, Kn, SJP nie notują
Formy: lp M. walnik; D. walnika; B. uż. nżyw. walnik; ~ lm M. uż. nosob. walniki; D. walników; N. walnikami; Ms. walnikach
Znaczenia:
1. »rodzaj koła napędzającego mechanizm młyna wodnego«: Młyn Nagorny. Dwa walniki były do mąki, trzeci do słodu. OpisKról 80. [Koło] Powinno bydź obite deszczułkámi ćienkimi iáko korzecznik; á łopatki K, ná grzbiećie, ma mieć podobne łopátkom wálniká, iednák dłuższe: ktoreby wodę z rowu wyćiskáć mogły. SolArch 97. Koło tákie obierzesz ná to pompowánie wody, iákie sámá wodá pokaże bydź sposobnieysze, lubo to z pławami ná kształt rzecznych; lubo wálnik; lubo skrzynczáste. SolArch 148. Niech będzie żywa woda bieżąca bd, którą potrzeba pędzić na jakie wysokie miejsce, a jest sposobna na obracanie koła wodnego B (korczaka, walnika albo pławów, jakie u młynów prumowych bywają). SolArchB 324.
a) »rodzaj młyna wodnego«: Na strudze z Raciąskiego jeziora idącej zbudowany, walnikow ma dwa. OpisKról 199. O Młynách Wodnych trzećich, ktore Walnikámi zowią. SolArch 80. Kędy iest po dostátku wody, ktoraby zdołáłá prędszemu mełćiu, obracáiąc kámień rázow dwánaśćie w korzecznikách, álbo 24 rázow w Wálnikach, etc. SolArch 82. Walnik, g. a. Art von Mühlen. sorte de moulin. T III 2482.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz wałecznik.
Autorka: ER