.
.
.
.
.
.
.
▲
Ustabilizowane połączenia wyrazowe:
▲
walna bitwa (
sz. zm.) »bitwa rozstrzygająca, decydująca o zwycięstwie wojny«:
Wielki Kniáź Iwan Wasilowicz/ doznawszy tey nikczemności swych ná wycieczkách y utarczkách/ y w bitwách walnych/ á záś śmiáłości y sercá Polskiego/ mawiał; iż iego ludziom potrzebá było ostrog/ coby ich pobudzáć przeciw nieprzyiaciołom. BotŁęczRel III 61.
CZásu iednego wálna bitwá się stoczyłá: Krol Izráelski/ máiąc nieprzyiacioł śiłá/ Stał przećiw Syriyczykom ná woźie potężny: Zábit/ y skonał wieczor/ Krol śmiáły/ Krol mężny. Ciepła krew/ z świeżey rány/ w stronę wozá zpływa/ Záczym po wszystkim woysku woźny obwoływa. [...] Wrácay się do swey źiemie/ do miástá/ do domu. RożAPam 97.
Było pozno, y konie drogą mielizmy nadmordowane, nieprzyszło nam zwieść walney bitwy, wrocilizmy sie do swego obozu. MarchŚcibHist 7.
Z tey przyczyny zachodni Pomorzanie wiele woien z Belą zwiedli, lecz on za posiłkiem Polaków, onymże tego kraiu dotrzymał aż do czasów Xiążęcia Swantybora, który złączywszy się z Borussami (Prusakami) Władysława Hermana walną bitwę wygrawszy blisko Renzy r. 1088. zwyciężył, a wschodnich Pomorczyków do odstąpienia Chrześciańskiey wiary przywiódł. ŁoyWyw 35.
▲
walna potrzeba (
sz. zm.) »bitwa rozstrzygająca, decydująca o zwycięstwie wojny«:
O tym Stefan gdy powziął dostateczną sprawę, Czakłów, Turków, Wołochów, Tatarów zgromadził I do gardła bronić się tak sobie uradził. Ale że naszych było z ośmdziesiąt tysięcy, A z motłochem — tak piszą — że było i więcej, Nie dał walnej potrzeby, bronił się ochotnie, Na piczowaniu naszych zarywał pokątnie. ObodzPanBar I 324.
Punkt III. Aż Krżeczowski nástąpi sam z woyskiem. Wálna z nim pod Rzeczycą potrzebá Litewska. TwarSWoj 93.
Anno 1654 12 augusti, którego i zaćmienie słoneczne straszne było, zabito pod Szkłowem pana Hieronima Mirskiego w potrzebie walnej z Moskwą [...]. CedrPam 17.
Do tąd w urywczą (że ták rzeknę) y podiázdámi gromił dźielny IEZVS námienione swe y zbáwieniá nászego nieprzyiáćielskie dostátkow/ czći y wygod prágnieniá pułki. Ale pod czás męki swey/ wstępnym boiem y wálną potrzebą w nie uderzył. BujnDroga 313.
Zyiściło się nieszczęśliwe obiawienie: gdyż Król pod Monkaczem miastem walną przegrawszy potrzebę, uciekaiąc z niey, na błota i trzęsawice napadł, zkad chcąc się wybić koń, na niego się wywrocił, przywalił, i zadusił. KryszStat 102.
Jak więc bohatyrowie, co po runo złote, Za morze się wybierać powzięli ochotę, Lub ci Grecy w Troiańską co płyneli stronę, Zbiegłą mężowi nazad chcący wrocić żonę, Straszną przysięgą stałość wzaiemną stwierdzili, Tyleż y trzey Rycerze nasi uczynili. Potym się pożegnawszy każdy szedł do siebie, Czynić przygotowanie ku walney potrzebie, Ażeby skoro tylko światło słońca zgasło, Dane im do Kościoła zgromadziło hasło. WęgOrgany 11.
Artykuł 1. Nikt niech się nie waży w Oboźie albo ïn praesidïo zgiełku czynić, abo po wytrąbionym haśle, zawiedźioney straży strzelać mimo walną potrzebę, abo wyraźne pozwolenie, á to pod gardłem. ArtWoj 53.