Słownik XVII wieku

Warianty fonetyczne: *WIELEMÓWNY, WIELIEMÓWNY

Słowniki:
SStp (wielemowny) notują
SXVI, Kn, T, L, SWil, SW, SJP nie notują

Formy: lp M. m wieliemówny; ż wielemówna; B. m żyw wielemównego

Znaczenia:

»o ludziach: skłonny do długich wypowiedzi, mówiący rozwlekle, gadatliwy«: Garrulus Wieliemownÿ SłowPolŁac 67. Vieliemowny Garrulus SłowPolŁac 89. U kogo są włosy w młodośći iákoby siwe, znáczą człowieká wielce lubieżnego, prożnego, kłámliwego, niestátecznego, wielemownego. ScotSekr 511. U kogo nos iest we srźodku szeroki, á od srźodká ku gorze co raz węższy znáczy człowieká prętko kłámliwego, lubieżnego, wielemownego, á nieszczęśliwego. ScotSekr 519.

◼ Przenośnie: ◼ Czyli on zuchwałego Achillesa między królami bez względu żadnego mowiącego wprowadza, czyli mu poczesny Nestor przypadki swoie opowiada; umie doskonale, iak daleko i burżliwa młodość zapędzić się może, i wielemowna sędziwość bez nudzenia słuchaiących zabawić można. KarpińFWymowa 11.