Słownik XVII wieku

Znaczenia:

»skłonność do długich wypowiedzi; gadulstwo, gadatliwość«: A dla lepszego pohámowánia ięzyká tákże y vszu/ potrzebá by ná káżdą godźinę czynić postánowienie nie wiele mowić/ á tylko o rzeczách potrzebnych/ tákże też słucháć mowiących. Ponieważ mowi pismo ś. W wielomownośći nie będźie bez grzechu. AndrWysNauka 53. Vide/ wielomowność/ nie iest wymową ManTobPhr 9. Przypátrz się proszę cżytelniku łáskáwy/ wielomownośći tego záwołánego Doktorá/ iako nie mądrze w niey wykracża? Kto bowiem táki iest/ álbo kiedy był/ żeby ták grubie rozumiał/ y mowił: iż Piotrowi świętemu było wolno wiązáć/ álbo rozwiązáć/ coby słusznie wiązano nie mogło/ álbo rozwiązano być mogło? MorochPar 55. A modląc się/ nie bądźcie wielomowni jáko Pognie: bowiem oni mniemáją/ że dla swojej wielomowności wysłucháni będą. BG Mt 6, 1. Wiélomowność/ świégotliwość. Multiloquium, [...] Loquacitas, [...]. Multiloquentia, [...]. Kn 1250. A Samson oczu przecz jest pozbawiony Iż na Dalilę patrząc ułowiony. Piąty stróż wierny panieńskiej czyśtosci Pilno obiegać złej wielomówności, Bo złe rozmowy, najlepsze nałogi Psują, obyczaj we zły mienią błogi. SymeonStróż 22. Słuszna im na te odezwac się koncepty, owemi słowy, ktore z Ust Patienta Bozego Joba, niepotrzebna Przyiacioł iego wycisneła wielomowność: Przykrymi Cieszycielami wy wszyśćy jesteśćie. DrelPoc 14. BABIL [...] Loquacitas GADATLIWOSC, wielomowność, szczebietliwość, ustawiczne áż do uprzykrzeniá mowienie, zbyteczność gadaniá, o rzeczach prożnych, y niepotym. DanKolaDyk I, 159. Wielomowność. Wielomowstwo. Gerede; lange Reden, viele Worte; weitläuftiges Geschwätze; langes Wort-Gepränge. batologie, verbiage m. verbiosité; paroles inutiles; long discours; multiplicité de paroles; torrent de paroles. T III 2539. Patrząc na wielomowność waszego ozora, Rzekłbyś, że z was nie iedna z owego ieziora Etyopow chłysnęła; zkąd, kto tylko piie, Póty mu się mózg młyńcem po głowicy wiie; Aż cokolwiek ma w sercu, z niezmierney szczerości Wszystko powie, na haku by miał wietrzyć kości. NaruszASat 103. Gdybym miała mowić do człowieka mniey rozumnego, y mniey chrześciańskiego, użyłabym długiey wielomowności dla okryślenia strofowania, ktore mam mu czynić: uważałabym te ostrożności, iako krzywdzące cnotę iego, a ia za iednym razem chcę mu wszytko wynurzyć, co mam w sercu. LepListy 70.