Słownik XVII wieku

Słowniki:
SStp (; pod: wymówca; w cytatach: wymowca), SXVIpod: wymowca, Knpod: wymowca, T IIIpod: wymowca, L (wymówca, wymowca, XVI-XVII; pod: wymówca; wymowca: w in. zn.), SWilpod: wymówca, SW (wymowca, wymówca; pod: wymowca; wymówca odesł. do wymowca) notują
SJP nie notują

Znaczenia:

»mówca«: Bo iáko Diomedes Wymowcá Atheński powiedział Krolowi Pfilipowi, kiedy Atheńskie woyska w Ceronei poráziwszy, od rádosci Sie upiwszy, z wieźniow się pośmiewał mowiąc ládá co/ y ná ludźi się od piiáństwá zátaczáiąc [...]. StarPopr 84. Wymowcá/ Eloquens (substant.) architectus verborum, logodaedalus. Perfectus Orator, & Graecè ab eloquendo Retor, latine eloquens dictus est [...]. Kn 1321. W poselstwach był krasomówcą, Różnych języków wymówcą. JarzGośc 93. W poselstwach był krasomówcą, Różnych języków wymówcą. JarzGośc 93. Wymowca, ein Wohlredner, Redner, orateur. T III 2599. W opisaniu życia Xiążęcia Albe znayduie się mowa wychwalaiąca fortece, ktora była miana do ludu Rzymskiego przez wielkiego żołnierza razem y wymowcę. BakałZdanie 40. Takżeć podobno nasi wymowcy wielcy czynili, czego nierozumieiąc dzisieyszy, z onegoż wytwarżania ktore tak bardzo Człowiekowi nie przystoi przyszło im to, że ięli nie wstydliwie w swoy ięzyk kłaść dziwne słowa Cudzoziemskie, a miasto słow wybornych Polskich stawiać Czeskie dobrze, niż nasze podleysze, za tym to idzie iż tych nowych Cyceronow mało rozumiemy, a tego prosto, a tego prosto nic, co nam kiedy na Pismie podadzą. JabłAnnaUst (d2) .