Słownik XVII wieku

Słowniki:
SStppod: wymowny, Kn, T notują
SXVI, L, SWil, SW, SJP nie notują

Formy: st. równy wymownie; ~ st. wyższy wymowniej; ~ st. najwyższy najwymowniej

Znaczenia:

»wypowiadające się bogato, ze swobodą i przekonująco«: Wymownié/ Disertè dicere, scribere. [...]. Eloquentissimè respondere, [...]. Facundè alloqui [...]. Facundissimè accusare vitia, ell. Facundissimè describere aliquid [...]. Kn 1321. Tá mowá zmocniona łzámi y proźbą wielu godnych osob, á náde wszytko powrotęm miłości oycowskiey ktora wymowniey wsercu Cesárski spráwy Synowskiey broniłá, wzruszyłá wnętrzności Bázylego. MaimSchiz 191. Czy w dłuższej mowie nie mogę ich jak najwymowniej, jak najpiękniej, jak najgruntowniej przed posłami wyłożyć? KonSSpos 137. Więcej mówić nie zdołam, gnę się bowiem pod ciężarem wielkości łaski twojej, JWPanie i Dobrodzieju, i ten tylko dziękczynienia zostaje mi sposób, abym jak wymowniej mówię, tak z podziwieniem zamilczał. MatDiar 144. Mieszczanie mając wielkie przywilej a nie pozwalali sądów asesorskich fundować w ratuszu i uproszony od nich Siruć tak dobrze i wymownie stawał z przywilejami miejskimi, iż książę Czartoryski nie tylko nie sądził w ratuszu, ale też osobliwą dla Sirucia zabrał estymacją. MatDiar 155. Wymownie, adv. zierlich im Reden. éloquenment, éleganment. T III 2700. Jakożkolwiek na koniec stáł się człowiek czułym, kiedy mu przyydzie mówić o rzeczy, którá go mocno dotyká i wzruszá, mówić będzie wymownie, bo uczuciá iego udzielą się słuchaczóm. PiramWymowa 38.