Słownik XVII wieku

Słowniki:
L (XVII), SWil, SW notują
SStp, SXVI, Kn, T, SJP nie notują

Formy: lp B. ż złotogłownę; lm M. mos złotogłowni; nmos złotogłowne; B. nmos złotogłowne

Znaczenia:

1. »związany ze złotogłowiem, zrobiony ze złotogłowia«: Nákoniec/ gdyż co kráiná nie iest hándlowna/ y miástá nie wiele się kupiectwy báwią/ ludźie też nie są przemyślni: á iż z drugiey strony szláchtá iest ánimuszu wyniosłego/ márnotráwna/ y táka ktora ná iadło y napoie/ y ná stroie więcey wydáie/ á niż má/ y w przypráwách potraw swych/ więcey vżywáią korzenia y Aptekárskich rzeczy/ á niż inszy ktory narod ná świećie: więc też winá/ iedwábne y złotogłowne száty/ száfrány y konie/ futrá drogie/ y więtsza część sukien/ idą im od obcych; przetoż zátym muśi być/ iż tá kráiná iest vboga we złoto y w srebro: bogáctwá bowiem krolestwá káżdego záwisły w tym/ żeby z niego wychodźiło wiele towárow/ á máło ich do niego przychodźiło [...]. BotŁęczRel III 46. Namiotki u wszystkich złołem bogato haftowane: u kominów wilki i insze naczynia srebrne, krzesła a nawet i insze rzeczy potrzebne złotogłowne etc. PacOb 107. Temu chcąc Xiążę Włodźimierz zábieżeć/ roskazał rzeżáć złotogłowne opony/ tákże błáwatne/ y rzucáć ludźiom; ciskáć potym kazał pieniądze/ áby gdy się nád temi zábáwią/ łátwiey Kośći So Borissá wprowádźili do Cerkwie [...]. KalCuda 103. Aperata cerkiewne: kielich z pateną i łyżeczką srebrny, Ewangelia oprawna srebrem, krzyż, kadzielnica i gołąb srebrne, ryzy złotogłowne łazurowe jedne, drugie ryzy czarne aksamitne, trzecie ryzy z tureckiego muchajeru, k temu stychary, patrachele, narękwice, wozduszki, w których świeszczennicy przy mnie będący odprawowali nabożeństwo: tam, gdzie ciało moje położono będzie, to jest w monasteru kucieńskim męskim i te aperata oddane być mają. ŁomHTestBork 64. Spatar wielki, to jest miecznik, szablę i buławę za hospodarem nosi na publikach i na festynach, ubrany w złotogłownę suknię i czapkę. CosHistCzam 299.

2. »ubrany w złotogłów«: Pod Moráwskie złotogłow to wieki nie dawne Wynálázły/ y miáły zá stroie przesławne. Proroctwo to/ czy sztuká? ná wierzchu Moráwskie/ A pod nim się gdźieś skryły wzory złotokłáwskie. Prawdáć że złotogłowni ná spodku Pánowie/ A nád niemi wierzch máią dźiś márni szarkowie. JagGrosz A4v.