Słownik XVII wieku

Słowniki:
L (XVII), SWil, SW notują
SStp, SXVI, Kn, T, SJP nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1610

Formy: lp M. m złotosłowny; D. m złotosłownego; lm B. nmos złotosłowne

Znaczenia:

»wypowiadający się w piękny sposób, złotousty«: O tym co mam rzec nád to/ co sam tenże Grzegorz mowi/ że imię ono [...] iest nowe/ imię niesłycháne/ ktore hárdośći schizmę w Cerkiew Bożą wprowadza/ Imię niezbożne/ ktorym się Antychrystusow poseł będźie titułował/ ktorego wszelki/ ktokolwiek (z pychy z hárdośći) w Cerkwi Bożey szuka/ niebieską Oycżyznę (według złotosłownego Theologá) tráći/ ná to zezwalam y ia/ tych mężów zdánia y ia piecżętuię. SmotLam 88. Nie mowię że inni Doktore SS są tái, twierdzę iednák, że dwáy są bárzo drodzy: między Grekámi S. Chryzostom, to iest Złotousty, między Láćinnikámi Chryzolog, iákoby Złoto-mowny, álbo złowo-słowny. MłodzKaz II, 246. Ktoż zábroni nam tey broni Melodyiney użyć, Głosem twemu Herbownemu Hábdánkowi służyć. Sławić godne dáwnorodne Godne miłey wzmianki, Twe Herbowne złotosłowne Wysławiáć Hábdánki. RudnGłos 266.