Słownik XVII wieku

Warianty fonetyczne: ZAWCIĄG, ZAWŚCIĄG

Słowniki:
Kn (zawściąg), T (zawściąg), L (zawciąg, zawściąg; XVIII), SWil (zawciąg, zawściąg), SW (zawciąg, zawściąg), SJP (zawciąg) notują
SStp, SXVI nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1613

Formy: lp M. zawciąg // zawściąg; N. zawciągiem

Znaczenia:

1.bot. »roślina o długich, języczkowatych liściach wyrastających w kępie prosto z ziemi, długich łodygach z białymi główkami kwiatów; Statice«: Záwćiąg/ álbo Záwćięgácz/ Rozdźiał 35. Statice. SyrZiel 128. ZAwćiąg álbo Záwśćięgácz źiele ma korzeń pełny/ miąsszy/ mocny/ gibki/ knodowáty/ pomarzczony/ y czarny. SyrZiel 128. Dla tego tym imieniem/ ták od Láćinnikow Statice, iáko y od nas Záwćiągiem názwáne/ że potężnie wszelákie Toki y Ciekączki záwśćiąga. SyrZiel 128. Záwśćiąg zielé/ záwśćięgácz. Statice [...]. Kn 1402. Zawśćiąg, Zawśćięgacz, źiele (statice) Meer-Gras. statice. T III 2936.

2. »zatrzymanie, wstrzymanie«: Oto prodląc báłwány morzá głębokiego/ Nowy mięszkánie Glaukus świeżo z ćiáłá swego W Ewboyskiey Antedonie wyięt nástępuie/ Y miłośćią záyźrzáney dźiewki się záymuie. gdźie ktorekolwiek słowá trzyma iego zdánie Ważne ná záwsćiąg pánny/ zdobywa się ná nie. OvŻebrMet 344.