W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 20.01.2023
*POCHOP rzecz. m
Słowniki:
nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1610
Formy: lp M. pochop; D. pochopu; B. uż. nżyw. pochop; N. pochopem; Ms. pochopie; ~ lm B. uż. nosob. pochopy
Znaczenia:
»przykład, argument będący zachętą, pobudką do czegoś; przyczyna «: Obá te błędy [zły czas podbierania miodu] wzięły, pochop z łákomstwá, albo potrzeby; á potym wciągnęły się w zły zwyczáy. OstrorNauka C4. Sékwélá/ v. Pochop/ Nástępowánie/ Sędziemu dánie pochopu. Kn . Sedziemu pochop/ przykład/ sposob postępowánia w-spráwié iákiey dáię. Kn . Wzaiemnym Pochopem Budziaki y Bilohrod, lecą z Perekopem Tosz Wołosza z Multany co przedtym Sąsiedzi Dzis nam Nieprzyiaciele. PotWoj 72. Bo z ktorey spadł nadzieie: naszy ią w tesz tropy Chwycili: do większych dzieł: biorący pochopy Gdy swoich szesciu dziesiąt nie straciwszy więcy Połozyli na placu Turkow Osm Tysięcy. PotWoj 164. Turkow w okopie Osm set iuz iuz będących w rostropnym pochopie za fosy zapędzono odwaznie. DrobOpow 37. Zbyteczne potráwy y trunki, są przyczyną zepsowániá żołądka, y pochopem choroby. AndPiekBoh 156. Pochop, die Heftig keit. BierSłowa 141. Tak wielki, rozmaity, á razem wspaniały widok daie pochop do gruntownych á wjelce przyiemnych uwag. Monitor 54.
Związki frazeologiczne: pochop wziąć »o kuli: rykoszetować«: Moskwá była wypádłá dla drew/ z ktoremi się piechotá páná Stárosty Sądeckiego strzeláłá poruczniká z dziáłá záb[i]to tego/ ktorego było ná gárdło osądzono/ y chłopcá páná Márszałkowego/ y dziesiątnika páná Miecznikowego táż kulá pochop wziąwszy z ziemie w rękę vderzyłá/ lecz nieszkodliwie. BielDiar C. ◆ brać pochop do czegoś »być zachęcanym, nakłanianym do czegoś«: Masz prawda z kąd brac pochob do wielkiey Dzielnosci przeglądaiąc się w Aktach swey Starozytnosci. PasPam 273.
Związki niejednoznaczne względem znaczeń:
Ustabilizowane połączenia wyrazowe: pochop wziąć »o kuli: rykoszetować«: Moskwá była wypádłá dla drew/ z ktoremi się piechotá páná Stárosty Sądeckiego strzeláłá poruczniká z dziáłá záb[i]to tego/ ktorego było ná gárdło osądzono/ y chłopcá páná Márszałkowego/ y dziesiątnika páná Miecznikowego táż kulá pochop wziąwszy z ziemie w rękę vderzyłá/ lecz nieszkodliwie. BielDiar C.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Informacje dodatkowe: Spr. u uz. Kn
Autor: PK