W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 26.03.2019
*POLSZCZYZNA rzecz. ż
Słowniki:
nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1618
Formy: lp M. polszczyzna; B. polszczyznę; N. polszczyzną
Znaczenia:
»język polski«: Co chce mówić, to bełkoce, a język mu lata, A polszczyznę tureckiemi języki przeplata [pijak]. WychWieś 32. Polszczyzná/ Sermo polonicus [...] Polszczyzną pachnié twa Łáciná/ Włoszczyzná [...]. Kn 767. [...] czásem Polszczyzna zakręcić musiáłá do obcego ięzyka własności. RicKłokMon 12 nlb..
Ustabilizowane połączenia wyrazowe: wysoka polszczyzna: Nie sadzę się tu ná wysoką Polszczyznę, abym nią nie zaćmił sensow: nie rzucam nie potrzebnych dygressyi, nie paszkwiluię nikogo, tylko Mądrym przypominám, niedouczonych nauczam, ciekawych kontentuię. ChmielAteny I a 4.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz *arabszczyzna, *aramejszczyzna, chińszczyzna, francuszczyzna, hiszpańszczyzna, *niemczyzna, staropolszczyzna, turczyzna, włoszczyzna.
Autorka: MBM