W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 01.09.2016
BIELEĆ SIĘ czas. ndk
Słowniki:
SXVI, SJP notują
SStp, Kn, T, L, SWil, SW nie notują
Formy: cz. ter. lp 3. os. bieleje się; lm 3. os. bieleją się; ~ cz. prze. lp ż 3. os. bialała się; n 3. os. bielało się; lm nmos 3. os. bielały się
Znaczenia:
1. »być białym, wyglądać, wydawać się białym, bielić się«: Miesiąc [...] Bił z niebá [...] Wiec po poświecié szátá się bieláłá/ A ná szyszaku Tygrys się błyszczáłá. TasKochGoff 162. W polu Pawła Morsztyna bieleją się kości Dobrego kawalera. MorszZWierszeWir I 473. Curiosum, wiedzieć, że przez morze i teraz znaczna droga bieleje się, którędy aniołowie nieśli domek N. Panny do Loretu [...]. ZawiszaPam 87.
2. »stawać się białym, bieleć«: Tym czásem wrzáło Lekárstwo/ y kipieiąc/ w kotle się bieláło. OvOtwWPrzem 265. Miedzy wyspámi Bárlowerskiemi, morze ma grunt biały, od ktorego się wody bárzo bieleią nákształt śniegu. AndPiekBoh 140. Iusz się Niebo bielało, iusz Febus zyczliwy Wywieszszał na Horyzont Purpurowe grzywy WPie[r]wszey się Kawalkacie wali Zefir Gładki Spądzaiąc z Firmamentu bladych Gwiazd ostatki. PotWoj 76. Po czwarte, gdy się dziąsłá bieleią [to znak, że dziecku wychodzą ząbki]. CompMed 450.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
BIELEJĄCY SIĘ
im. przym. czyn.
Formy: lp M. m bielejący się; B. ż bielejącą się; lm D. bielejących się
Znaczenia:
»biały, wydający się białym«: Y ták nie dźiw/ że owo poszło w codźienne przysłowie/ iż widząc siwiznę się ná kim bieleiącą/ pospolicie mowimy/ Wielkie szczęście człowieká tego/ że doczekał siwizny. WojszOr 289. BLANCHASTRE [...] BIAŁAWY, bieleiący się. DanKolaDyk I, 200. ALPES są GORY Włoskie, Państwo te od Niemieckiego Państwa iak Murem otaczaiące. Rzeczone od Sabińskiego słowa Alpom, co iedno znaczy, co u Łacinnikow Album, alias od bieleiących się śniegow ustawnie na nich leżących Imie swoie bierą: albo od Francuskiego Starożytnego ięzyka, w ktorym Alpes sonat wysokie gory. ChmielAteny I 543.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autorzy: KS, PK